Jeśli Twój szczeniak ma nicienie – nie panikuj. Opieka sprowadza się do odrobaczania lekami zalecanymi przez weterynarza. U szczeniaków źródłem jest zazwyczaj matka: zarażenie płodowe, podczas dojenia lub z fekalii matki.
Nicienie psie
Dwa gatunki: Toxocara canis (główny, zaraża też ludzi) i Toxascaris leonina (także koty – ryzyko jeśli koty w domu bez odrobaczania). Szczeniaki częściej T. canis, dorośli T. leonina. Larwy płodowe w płucach i wątrobie -> po urodzeniu do dróg oddechowych -> jelito cienkie.
Objawy
Szczeniaki nie przytyłają, matowy futer. Brzuchowatość (wypełniony robakami). Ciężkie zakażenie -> śmierć w kilka dni. Starsze szczeniaki (16+ tyg.) mogą wymiotować żywe robaki.
Odrobaczanie szczeniaka
Rutynowe odrobaczanie ok. 2 tydzień życia. Jeśli matka odrobaczona przed wciążem i przed wianiem – szczeniaki często wolne. Jeśli aktywne zakażenie – dawki co kilka tygodni (lek zabija formy dorosłe, nie larwy – kolejne dawki łapią nowe). Miesięczne prewentywy na robaka sercowego (tabletki żuwalne) też eliminują nicienie. Jeśli matka nie była odrobaczana – leczyć ją razem z miotem.
Sprawdzanie skuteczności
Badanie kału co kilka miesięcy w I roku życia. Później rocznie (nawet na prewencji). Jeśli nicienie wracają – ponowne odrobaczanie, ewentualnie inny lek (np. piperazyna mniej skuteczna niż pirantel lub fenbendazol).