Choć w USA zdarza się rzadko, psy mogą zarażać się weszem tak jak ludzie. Rodzaje wesza atakujące psy nie przenoszą się na ludzi ani inne zwierzęta, ale mogą rozprzestrzeniać się na inne psy. Są dwa typy: wesza gryzące (żywiące się komórkami naskórka) i wszy ssące (żywiące się krwią).
Identyfikacja
Weszy psie są płaskie, szare, wolno się poruszają. Są małe, ale widoczne gołym okiem. Wyglądają jak czarne kropki na skórze, bywają mylone z brudem. Najczęściej zauważa się najpierw białe jaja.
Objawy
Pies z weszem może mieć szorstką, sklętaną sierść. Przy silnym zarażeniu wystąpi wypadające włosy. Wesza gryząca powoduje świąd w miejscu zarażenia. Wesza ssąca może wywołać niedokrwistość przez utratę erytrocytów – częstsze u szczeniaków, rzadziej u starszych psów.
Przekazywanie
Zarażenie następuje przy kontakcie zarażonego psa z innym psem lub pośrednimi powierzchniami. Ponowne zarażenie możliwe przez narzędzia do pielęgnacji, posłuchy, zwinger, gabinety weterynaryjne lub fryzjerów, jeśli nie zostały odkażone po wypadku wesza.
Leczenie
Wesz psia łatwiej wyleczyć niż ludzką, bo nie wykształciła odporności na preparaty. Aby zabić dorosłe wszy, kąpać psa w szamponie z piretryną co 7–14 dni (zależnie od ciężkości). Po wyschnięciu można posypać proszkiem z piretryną, by zabić resztki. Weterynarz może przepisać Frontline lub Advantage jako dodatek.
Leczenie w domu
Nie zawsze konieczne jest odweszenie otoczenia, ale narzędzia do pielęgnacji trzeba trzymać czyste i zdezynfekowane. Przy silnym zarażeniu wyprać i suszyć posłuchy na najwyższej temperaturze. Wyprać też odzież i pościel, z którą pies miał kontakt. W razie potrzeby można użyć mgławic na pchły i kleszcze, by zabić wszy w domu.