Dermatofitoza, potocznie zwana grzybicą, jest wywoływana przez kilka gatunków grzybów, a nie robaków. Grzybica na brzuchu nie jest śmiertelna dla psów, ale może być bardzo irytująca i nasilać inne schorzenia. Nie ma szczepionki na grzybicę dla psów, według Mar Vista Animal Medical Center. Grzybicę można jednak leczyć stosunkowo tanimi szamponami, kąpielami, lekami i zmianami higieny.
Identyfikacja
- Grzybica powoduje okrągłe, lysciny na ciele psa. Te lysciny mają czerwone obręcze, stąd nazwa „grzybica”. Na początku lysciny nie świączą, ale z czasem skóra staje się łuszcząca i skorupiakowa. Lysciny rozprzestrzeniają się, tworząc duże obszary łysoty z zapalonymi skórą.
Znaczenie
- Grzybica zazwyczaj pojawia się najpierw na pysku, łapach i ogonie, a potem rozprzestrzenia się na inne partie ciała, w tym na brzuch, według „Podręcznika weterynaryjnego dla właścicieli psów”. Rozprzestrzenia się, gdy pies się lizie lub śpi na posłaniu lub w brudzie zainfekowanych zarodnikami grzybów. Jeśli pies ma grzybicę na brzuchu, należy dokładnie sprawdzić uszy, głowę, ogon, łapy i nogi pod kątem innych lyscin – one również wymagają leczenia.
Powikłania
- Świąd grzybicy może sprawić, że pies podrapie skórę do krwi, co grozi groźnymi infekcjami wtórnymi. Lysciny na brzuchu łatwo się otwierają, bo pies do nich dosięga lub mogą zranić się podczas kładzenia. Lysciny na brzuchu trzeba trzymać czyste i suche.
Leczenie
- Ponieważ grzybica na brzuchu może dawać objawy podobne do innych schorzeń, pies musi pójść do weterynarza na hodowlą grzybową lub biopsję skóry. Leki to m.in. gryzeofulwina lub itrakonazol. Futrz na brzuchu trzeba oczyścić i ostrzyc, by zapobiec dostaniu brudu do zainfekowanych miejsc. Te miejsca można kąpić w kąpieli z siarką wapnową lub szamponem z 2% chlorheksydyny. Odkurzanie, pranie posłan i sprzątanie dworca pomagają zabić zarodniki na brzuchu psa, według weterynarza dr Bari Spielman.
Ostrzeżenie
- Grzybica jest wysoko zakaźna dla innych zwierząt, zwierząt hodowlanych i ludzi. Opiekuńczy psa z grzybicą powinni nosić rękawice, często myć twarz i dłonie oraz codziennie zmieniać ubranie, by usunąć zarodniki. Osoby najbardziej narażone (niemowlęta, seniorzy, osoby z osłabioną odpornością) powinny unikać kontaktu z zainfekowanym psem.