Ropnica to ogólny termin opisujący stan wywołany przez rojniki na powierzchni skóry u psów, kotów, bydła, świnek, owiec i ludzi. Każdy gatunek ma swój własny, specyficzny rojnik ropnicowy, który próbuje zalegnąć w jego skórze. Psy nie chorują na ludzką ropnicę. Koty nie chorują na psią ropnicę. A ludzie nie chorują na ropnicę od swoich zwierząt domowych ani innych zwierząt.
U ludzi ropnica ropnicowa jest również znana jako świerszczyk i była nazywana "siedmioletnim świszczem".
Ropnica zwierzęca
Mimo że ludzie nie chorują na ropnicę od rojników, które tworzą stan u psów i kotów, zdarza się, że rojnik od zarażonego zwierzaka domowego znajdzie drogę na człowieka. Choć psie i kocie odmiany rojników nie zakładają korytarzyk i nie składają jaj pod ludzką skórą, tak jak robią to na swoich gospodarzach psich i kocich, ich obecność na ludziach może powodować czerwone obrzęki podobne do tych po uścisku komara. Nie jest konieczne leczenie mające na celu zabicie rojników, ponieważ nie mogą one przetrwać na ludzkim gospodarzu. Czasami jednak przepisuje się kortyzon w celu zmniejszenia stanów zapalnych i łagodzenia świzbu.
Ludzka ropnica (Świerszczyk)
U ssaków mikroskopijny rojnik wierci się w górnej warstwie skóry, gdzie żyje i składa jaja, tworząc stan nazywany ropnicą. U ludzi stan ten jest najczęściej znany jako świerszczyk. Wypady świerszczyka często występują w miejscach, gdzie wielu ludzi przebywa w bliskim kontakcie, np. domach opieki, więzieniach i placówkach opieki nad dziećmi. Bliski kontakt ciała jest wymagany, by świerszczyk zainfekował jednego człowieka od drugiego – to jedyny sposób przenoszenia. Z tego powodu jest on często nabywany w drodze seksualnej.
Objawy
Świerszczyk wywołuje intensywny świszcz i wysypkę podobną do trądzików. U osoby, która nigdy nie miała świerszczyka, objawy mogą nie pojawiać się aż do dwóch miesięcy po infekcji. Jednak przez cały ten czas zarażona osoba może infekować innych, nie wiedząc, że ma rojniki na skórze.
Jeśli osoba, która miała świerszczyk, zostanie zarażona ponownie, objawy mogą pojawić się od jednego do czterech dni po nowej infekcji.
Świszcz jest najsilniejszy w nocy, a wysypka występuje między palcami, na nadgarstkach i łokciach, w pachwinach, penisie, sutkach, pasa, pośladach i łopatkach. U małych dzieci i niemowląt wysypka często występuje na głowie, twarzy, szyi, wnętrzach dłoni i stopach.
Świerszczyk skorupowaty
Bardziej ciężkie zarażenie ludzką ropnicą jest znane jako "świerszczyk skorupowaty". Osoby starsze, niepełnosprawne lub w inny sposób osłabione są narażone na to, by infekcja świerszczyka zamieniła się w tę bardziej zaraźliwą odmianę. Przy świerszczyku skorupowatym pojawiają się grube skorupki, które zawierają dużą liczbę rojników i jaj rojników. Osoba zarażona świerszczykiem skorupowatym jest niezwykle zaraźliwa. Na tym poziomie świerszczyka kontakt ciała nie jest już konieczny, by rojniki przeniosły się od jednego człowieka do drugiego. Rojniki mogą być przenoszone przez odzież, pościel i meble zarażonej osoby. Osoba ze świerszczykiem skorupowatym powinna niezwykle skonsultować się z lekarzem.
Diagnostyka
Świerszczyk jest zazwyczaj diagnozowany u ludzi na podstawie wyglądu wysypki. Należy go, jeśli to możliwe, potwierdzić pozytywną identyfikacją rojnika lub jaj rojnika. Można to zrobić, usuwając rojnika z końca jego korytarzyka wierzchołkiem igły lub pobierając odskrobek skóry. Następnie baduje się to pod mikroskopem. Nawet jeśli nie znajdzie się rojników, można nadal być zarażonym. Ledwo 10–15 rojników świerszczyka może wywołać objawy ropnicy ropnicowej.
Leczenie
Gdy zdiagnozuje się świerszczyk, nie tylko zarażona osoba powinna zostać wyleczona, ale też wszyscy, którzy mieszkają w tym domu, partnerzy seksualni i inne bliskie kontakty. Wszyscy powinni zostać wyleczeni jednocześnie, by zapobiec ponownemu zarażeniu.
Środki na świerszczyk (škrzypcydy), które zabijają rojniki i jaja rojników, dostępne są tylko na receptę lekarza. Nie ma skutecznych produktów bez recepty na świerszczyk.
Ciało należy pokryć śródkiem na świerszczyk w formie emulsji od szyi w dół do pięt i palców u stóp. U dzieci i niemowląt środek należy nakładać również na głowę i szyję. Leczenie aplikuje się na czystą skórę i zostawia przez zalecany przez produkt czas. Po leczeniu należy założyć czystą odzież. Świszcz może utrzymywać się przez dwa do czterech tygodni po leczeniu.
Środowisko
Leczenie nie kończy się na usunięciu rojników z ciała. Środowisko musi zostać przedezynfekowane, by zapobiec ponownemu zarażeniu. Pościel, odzież i ręczniki używane przez zarażoną osobę, członków domostwa, partnerów seksualnych i innych bliskich kontaktów należy prać w gorącej wodzie i suszyć w gorącym suszarce, prąć chemicznie lub zamknąć w worku foliowym na co najmniej 72 godziny.