Epilepsja u psów występuje we wszystkich rasach i typach mieszańcach. Najbardziej charakterystyczną cechą identyfikującą epilepsję jest padaczka. Istnieje kilka typów padaczek, każdy z określonym czasem trwania, intensywnością i ryzykiem. Padaczki mogą wystąpić w epilepsji pierwotnej, czyli gdy pies ma wrodzony defekt genetyczny predysponujący go do zaburzenia mózgu, lub wtórnej, oznaczającej, że toksyczna substancja, uraz głowy, niedożywienie lub choroba, taka jak nadczynność tarczycy lub rak, wyzwala padaczki. Diagnozowanie epilepsji pierwotnej, śledzenie jej do przyczyny genetycznej, jest trudniejsze, jednak większość psów z chorobą idiopatyczną doświadcza padaczek przed osiągnięciem 5 lat, mówi Alicia Wiersma-Aylward, założycielka Epi-K9, zasobu obejmującego wiele aspektów epilepsji u psów.
Instrukcje
Obserwuj zmianę nastroju lub zachowania psa. Pies może chować się lub nietypowo wymagać dużo uwagi kilka dni lub godzin przed padaczką.
Monitoruj aktywność psa. Nagłe pojawienie się śliny lub ślinienia w ustach lub niepokój i chadzanie mogą oznaczać nadchodzącą padaczkę. Źrenice mogą się rozszerzać w tej fazie.
Podejdź do psa spokojnie, jeśli jego mięśnie zaczną sztyknąć. Zazwyczaj zobaczysz sztywność napięcia mięśni – wskazówkę "fazy tonicznej" padaczki, czyli iktusu, według Bulldog Information. "Ta faza toniczna jest zazwyczaj bardzo krótka (mniej niż 30 sekund) i następuje po niej ruchy rytmiczne (faza kloniczna)", wyjaśnia Bulldog.
Usiądź na podłodze obok psa i gładź go spokojnie lub trzymaj psa, by zapobiec urazom. Padaczki zazwyczaj trwają poniżej 5 minut i charakteryzują się nieskoordynowanymi ruchami mięśniowymi, wymiotami lub upadkiem.
Prowadź dziennik objawów przed, w trakcie i po padaczce; czasu wystąpienia padaczki; oraz typu i dawek podanych leków. Ta informacja pomoże Ci zrozumieć ostrzegawcze znaki, by wiedzieć, co robić, by zachować bezpieczeństwo siebie i psa.