Psy, podobnie jak ludzie, czasami potrzebują wsparcia antybiotyków w walce z infekcjami. Konsultacja z weterynarzem jest kluczowa – zapewni ona informacje na temat właściwego leku, dawkowania, czasu trwania terapii oraz obserwacji reakcji alergicznych. Przed podaniem antybiotyku szczeniakom, sukom w ciąży, starszym psom lub tym, które niedawno porodziły, zawsze skonsultuj się ze specjalistą.
Amoksycylina
Amoksycylina ogólnie jest bezpieczna, ale nie należy jej stosować u psów uczulonych na penicylinę. Dawkowanie wynosi zazwyczaj 5–10 mg na funt masy ciała co 8–12 godzin. Przykładem preparatu jest Clavamox (wymaga recepty), stosowany przy infekcjach skórnych, tkanki miękkiej i chorobach przyzębia. Dawka Clavamoxu to 6,25 mg na funt masy ciała.
Enrofleksacyna (Baytril)
Baytril to silny antybiotyk przeznaczony na poważne infekcje: gruczołów mlecznych, układu moczowego, skóry, uszu, ran, a także infekcje układu oddechowego i pokarmowego. Dawka: 5,7 mg na 5 funtów masy ciała. Jest to lek o szerokim spektrum działania, skuteczny szczególnie przeciwko bakteriom Gram-ujemnym. Nowszym preparatem jest Baytril Otic (krople do ucha), działający na Staphylococcus i Pseudomonas. U psów młodszych niż 8 miesięcy może uszkadzać chrząstkę stawową. Wymaga recepty.
Cefaleksyna
Cefaleksyna (znana też jako Keflex) to ogólnoprzydatny antybiotyk na infekcje skórne i ran. Dawkowanie: 10–15 mg na funt masy ciała co 8–12 godzin. Skuteczna przy ogólnych infekcjach, stafylokokowych, głębokich infekcjach skórnych i piodermach. Należy do cefalosporyn – antybiotyków o szerokim spektrum. Inną wersją dla psów jest cefadroksyl.
Penicylina
Penicylina rzadko jest pierwszym wyborem. Wiele bakterii opanowało odporność, a penicylina nie działa na infekcje stafylokokowe. Jako antybiotyk o wąskim spektrum (penicyliny M) może działać na bakterie Gram-dodatnie. Wersją weterynaryjną jest oksacylina, jednak weterynarze rzadko ją przepisują, mając do dyspozycji skuteczniejsze leki.
Tetracyklina
Tetracyklina stosuje się przy anemii zakaźnej kotów, boreliozie, chorobach od kleszczy, infekcjach układu oddechowego i moczowego oraz niektórych schorzeniach skórnych. Ma jednak poważne skutki uboczne: trwale żółci zęby szczeniaków, obciąża wątrobę i może powodować kamienie nerkowe. Dlatego lekarze często wybierają inne antybiotyki.