Przydziory to powszechny problem dla właścicieli psów. Środki przeciwpchliwe pomagają je kontrolować, ale niektóre mogą stwarzać ryzyko dla zdrowia pupila. Psy mogą chorować na pewne typy nowotworów w bezpośredniej konsekwencji chemikaliów zawartych w preparatach na przydziory.
Identyfikacja
Środki przeciwpchliwe to preparaty zaprojektowane do zabijania przydziorów. Mogą znajdować się w obrożach lub sprayach. Psy narażone na pestycydy z preparatów na przydziory mogą mieć zwiększone ryzyko rozwoju niektórych nowotworów. Problem ten może wynikać z długotrwałego stosowania środka przeciwpchliwego lub ciążenia suki.
Fipronil
Fipronil to pestycyd często stosowany w środkach na termity, nawadnianiach na karaluchy i preparatach na przydziory dla zwierząt. Testy laboratoryjne wykazały, że zwierzęta narażone na fipronil cierpiały na agresywne zachowanie, uszkodzenia nerek i drastyczną zmianę funkcjonowania tarczycy. Fipronil sklasyfikowano jako kancerogen i stwierdzono, że powoduje rak tarczycy u psów.
Insektydy topicalne (skórne)
Według Journal of Toxicology and Environmental Health, psy traktowane kąpielami przeciwpchliwymi lub innymi formami topicalnych pestycydów mają zwiększone ryzyko raka pęcherza. Badanie nad psami domowymi traktowanymi topicalnie raz-dwa razy rocznie wykazało 60% wzrostu ryzyka raka pęcherza.
Pestycydy na trawnik
Pestycydy na trawnik stosowane do walki z przydziorami mogą zwiększać ryzyko raka pęcherza u psów, według Journal of the American Veterinary Medical Association. W badaniu Purdue University przeanalizowano 83 chartów żerdziowych schottyjskich z diagnozą raka pęcherza. Ryzyko było 4–7 razy wyższe u psów narażonych na pestycydy na trawnik. Charty żerdziowe mają genetyczne predyspozycje do raka pęcherza, co sugeruje większą wrażliwość na substancje środowiskowe, takie jak pestycydy.
Rozważania
Aby uniknąć skutków ubocznych pestycydów na przydziory, weterynarze zalecają stosowanie ich tylko u psów z silnym narazieniem. Jeśli to możliwe, należy używać naturalnych alternatyw i często odkurzać. To bezpieczna i skuteczna alternatywa, która nie powinna mieć długofalowych konsekwencji zdrowotnych ani dla psa, ani dla właściciela.