Estrogen – główny hormon płciowy suek. Rozwija i utrzymuje narządy rozrodcze i cechy płciowe. Weterynarze stosują terapię estrogenową (synteczny estrogen, dietylostilbestrol) przy niemocy moczowej i niektórych nowotworach. Skuteczne, ale ryzykowne – krótko- i długoterminowe skutki uboczne, w tym śmiertelne.
Hamowanie szpiku kostnego
Przedawkowanie: depresja szpiku → mniej komórek krwi. Obniżenie leukocytów (odporność), trombocytów (krzepnięcie), erytrocytów (anemia). Efekty nieodwracalne, śmiertelne.
Anemia aplastyczna
Anemia od hamowania szpiku i braku nowych erytrocytów. Objawy: gorączka, nawracające infekcje, słabość, apatia.
Piomietra
Wysokie dawki estrogonu → ryzyko piometry (zakażenie macicy) u niesterylizowanych suk. Objawy: leukocytoza, wyływ z pochwy, gnoj w macicy. Ryzyko: pęknięcie macicy, sepsa.
Guzy jajników
Wysokie dawki → ryzyko raka jajników. Objawy: nadmuch brzucha, płyn w jamie brzusznej, brak apetytu, gorączka, apatia.
Polidypia i poliuria
Polidypia = nadmierne pragnienie (>20–40 ml/kg/dobę). Prowadzi do poliurii (nadmiernego moczowania). Możliwe przy każdej dawce.
Skutki krótkoterminowe
Zależą od psa i dawki: wymioty, krwawienie z pochwy, apatia, biegunki, utrata apetytu. Reakcje alergiczne: obrzęk twarzy, Rumień, drapanie, gwałtowne wymioty/biegunki, padaczka, bledne dziąsła, zimne kończyny. Wymagana pilna pomoc weterynaryjna.