Mimo strasznych objawów podobnych do udaru, choroba narządu wątrobowego (Canine Vestibular Disease – CVD) zazwyczaj ma dobrą prognozę. Większość pacjentów w pełni wyzdrowieje z minimalnym leczeniem. Konsultacja weterynaryjna jest jednak konieczna, by ustalić przyczynę i ogólny stan psa.
O chorobie
CVD to zaburzenie narządu wątrobowego w mózgu – odpowiedzialnego za równowagę, wykrywanie orientacji ciała w przestrzeni i sterowanie mięśniami. Czujniki "góra-dół" i "purganie" znajdują się w uchu środkowym, wykorzystują płyny i wagi do przekazywania pozycji ciała do mózgu. Gdy system nie działa – pojawiają się objawy CVD.
Objawy
- Nystagmus – niekontrolowane, szybkie ruchy oczu (pionowo/poziomo)
- Nudności, wymioty (choroba lokomocyjna)
- Odmowa jedzenia (trudności z nawigacją do miski)
- Dezorientacja, spotykanie, upadanie na bok
Objawy przerażają właściciela, ale prawie zawsze jest wyzdrowienie. Leczenie zależy od przyczyny.
Zmiany w mózgu (guz, udar, infekcja)
Jeśli CVD wynika z zmiany w mózgu: udar, guz, infekcja. Najtrudniejsze przypadki, często złe prognozy. Udary u psów rzadkie – prognaza zależy od zakresu uszkodzenia. Guz – obrazowanie (MRI/CT) określa lokalizację i rozmiar. Niektóre operowalne, inne promieniowanie/chemioterapia. Gorączka Górzysta (przenoszona kleszczami) – po antybiotykach objawy ustępują.
Zapalenie ucha środkowego
Niektóre rasy narażone na infekcje ucha. Jeśli rozprzestrzenia się na ucho środkowe: objawy CVD + częściowe paraliż twarzy + wypływ z oka. Leczenie: kilka kursów antybiotyków + codzienne czyszczenie ucha + płukanki. Infekcja ustępuje, objawy CVD zanikają.
Postać idiopatyczna (przyczyna nieznana)
Nagły początek, nagłe zakończenie po 2–3 tygodniach. Weterynarz robi podstawowe badania krwi/moczu – wyklucza inne przyczyny. Często brak leczenia. Dokarmianie z ręki i odpoczynek poprawiają komfort. Idiopatyczna CVD zazwyczaj dotyka psów starszych, czasem kotów.