Twój mops może być nieco puszysty. Dla wielu właścicieli to tylko dodaje uroku – te talerzowe oczy i urocze miny, które tak dobrze wyzyskują ludzkie jedzenie. Ale otyłość u psów jest nie mniej niebezpieczna niż u ludzi, więc regularne wizyty u weterynarza (waga, ogólny stan) są kluczowe. Możesz musieć odpuścić dodatkowy przysmak, ale zdrowy i szczęśliwy pies to większa nagroda.
Predyspozycja rasowa
Mopsy, jak niektóre inne rasy małe, naturalnie skłonne do otyłości. Przewrotni żebracy, uwielbiają jeść – chwycą upuszczony kęs jak odkurzacz. Co więcej, mało chętni do ruchu, wolą patrzeć prosząco, by właściciel podzielił się "ludzkim jedzeniem".
Przyczyny otyłości psów
Najczęstsze: nadmiar jedzenia i brak ruchu (wina właścicieli przekarmiających). Czasem otyłość = choroba/stres. Choroby hormonalne: zespół Cushinga, niedoczynność tarczycy.
Jak rozpoznać otyłość mopsa
Średnia waga: 6,3–7,3 kg (zależnie od proporcji). Właściciele często nie zauważają przytycia – pierwsza sygnalizuje gość. Oprócz wagi: palpuj boki – żebra muszą być czuwalne. Z góry widoczna talię. Wiszący brzuch = sygnał do diety.
Ryzyka zdrowotne
Kompaktowe ciało i krótkie nogi – przyrost wagi obciąża stawy i kręgosłup. Ryzyko: nadciśnienie, trudności oddychania, dysplazja biodra, cukrzyca, reumatoidalne zapalenie stawów, raki.
Leczenie i profilaktyka
Karmienie według normy (wiek, rozmiar) + dużo ruchu. Przed dietą – konsultacja z weterynarzem. Zaleci dietę niskokaloryczną (specjalna karma/posiłki z chudego mięsa i warzyw) + codzienny ruch. Właściciel musi mieć silną wolę – ignorować prośby o śmietanki i przysmaki.