W skokowie psa znajdują się dwa więzadła krzyżowe – przednie i tylne. Te dwa więzadła trzymają trzy kości kolana razem. Gdy pękają lub pękają, staw staje się niestabilny. Zazwyczaj jest to skutkiem urazu lub choroby wywirowawczej. Zerwania ACL i PCL identyfikuje się po specyficznych objawach.
Chromota
Psy z zerwanym ACL lub PCL wykazują chromotę, zgodnie z "Clinical Veterinary Advisor". Mogą nie chcieć chodzić lub unikać chodzenia bardziej niż to konieczne. Gdy pies z zerwanym więzadłem krzyżowym chodzi, wydaje się, że oszczędza nogę urazoną, unikając nakładania na nią nacisku. Chromota może zniknąć na jakiś czas, ale szybko wraca, gdy ból przy obciążeniu nogi rośnie, jak stwierdza "Clinical Textbook for Veterinary Technicians".
Obrzęk
Skoków (kolano), dotknięty pęknięciem więzadła, opuchnie, często nawet do dwukrotności swojego normalnego rozmiaru, zgodnie z "Clinical Textbook for Veterinary Technicians". Oprócz tego, strona nogi zwrócona do przeciwnej nogi stanie się obrzęknięta lub zablokowana. Termin ten nazywa się medialnym wyrostem (medial buttress) i służy do amortyzacji stawu. Powstawanie medialnego wyrostu jest również wskazaniem na to, że w skokowie rozwija się zapalenie stawów, zgodnie z "Merck Veterinary Manual".
Ból
Psy z zerwanym więzadłem krzyżowym cierpią na ból. Gdy nacisk położony jest na nogę z zerwanym więzadłem, pies może wyć lub jęczeć z dyskomfortu. Psy mogą reagować agresją strachu, gdy noga jest manipulowana, i mogą wydawać dźwięki, gdy skoków jest dotykany, nawet delikatnie, zgodnie z "Clinical Textbook for Veterinary Technicians".
Nieprawidłowy ruch
Skoków z zerwanym więzadłem krzyżowym porusza się nieprawidłowo przy badaniu i manipulacji przez weterynarza. To najbardziej zdecydowany znak zerwanego więzadła krzyżowego. Udo jest stabilizowane przez weterynarza jedną ręką. Drugą ręką weterynarz rusza łydzką. Psy z zerwanymi więzadłami krzyżowymi będą miały łydzkę, która przesuwa się do przodu, ruch przypominający otwieranie szuflady, stąd potoczna nazwa "test szuflady" (drawer test). U zdrowych psów łydzka nie może poruszać się w ten sposób, zgodnie z "Canine Anatomy". Ze względu na ból i strach związane z tym urazem, wiele psów musi zostać zsedowanych lub znieczulonych, by weterynarz mógł wykonać ten test.