Kluczem do leczenia wypukłego dysku u psa jest określenie ciężkości problemu i utrzymanie otwartej komunikacji z Twoim głównym weterynarzem. Twój weterynarz odgrywa ważną rolę w decydowaniu, która opcja leczenia jest najlepsza dla Ciebie i Twojego pupila.
Objawy kliniczne
Znaki zależą od lokalizacji wypukłego dysku. Szukaj chromoty na dowolnej z kończyn, bólu pleców lub szyi, trudności z oddawaniem moczu lub kałem, oraz porażenia.
Skalowanie (Grading)
System skalowania związany z chorobą dysków wygląda następująco:
Stopień 5: normalny
Stopień 4: chodzi, ale łagodnie parapareticzny (słaby/chwiejny)
Stopień 3: wyraźnie parapareticzny (słaby/chwiejny), ale potrafi wstać sam
Stopień 2: ciężko parapareticzny (słaby/chwiejny); ma dobry ruch dobrowolny w kończynach tylnych, ale nie potrafi wstać bez pomocy
Stopień 1: drobny ruch dobrowolny kończyn obecny
Stopień 0: paraplegia (brak ruchu dobrowolnego). Ten stopień jest dalej podzielony na to, czy pacjent czuje jakikolwiek głęboki ból w dotkniętych kończynach.
Diagnoza
Twój weterynarz obserwuje objawy kliniczne pupila i prawdopodobnie użyje rentgenu (RTG), by określić stopień choroby dysków. Stamtąd opracuje plan leczenia.
Leczenie
Przypadki łagodne zazwyczaj leczy się medycznie z klatkowym spoczynkiem i lekami przeciwbólowymi. Przypadki nieodpowiedzące na leczenie zachowawcze i ciężkie przypadki leczy się chirurgicznie.
Prognoza
Sukces leczenia polega na współpracy właścicieli. Skuteczność leczenia może również zależeć od tego, czy początek choroby dysków był przewlekły, czy gwałtowny.