Roztocze pchlawe (sarkoptyczne), znane też jako łupież psów, to choroba skórna wywołana pasożytem Sarcoptes scabiei. Mikroskopijne roztocza żyją w naskórku psa do 4 tygodni, wywołując silny swędzenie. Samice wiercą tunele w skórze i zładają jajka, co wywołuje reakcję alergiczną i silne podrażnienia. Choroba jest wysoce zaraźliwa – przekazuje się między psami oraz na ludzi (u ludzi przebiega łagodnie i rzadko wymaga leczenia).
Instrukcja diagnostyczna
1. Obserwacja i badanie miejsc typowych
Sprawdź uszy, twarz, brzuch i łokcie. Poczerwienienie, wypadanie sierści, stan zapalny oraz intensywne ćwiekanie, drapanie i tarzenie się o twarde powierzchnie to sygnały alarmowe.
2. Skrobienie skóry u weterynarza
Weterynarz pobiera skalpelem cienką warstwę naskórka i bada ją pod mikroskopem. Potwierdzenie obecności roztocz pozwala na diagnozę. Uwaga: drapanie może usunąć część pasożytów, dając fałszywie negatywny wynik. W takim przypadku konieczne są dodatkowe testy.
3. Biopsja skóry z konsultacją dermatohistopatologa
Gdy podejrzenie jest silne, a skrobienie negatywne, weterynarz może zlecić biopsję. Ze względu na trudność wykrycia roztoczy w materiale bioptowym, zaleca się ocenę przez dermatohistopatologa.
4. Leczenie próbne jako metoda diagnostyczna
Ze względu na trudność wykrycia, przy objawach często stosuje się leczenie próbne. Po podaniu leków obserwuje się psa przez 2–4 tygodnie. Jeśli objawy ustępują – diagnoza jest potwierdzona. Większość psów w pełni wyzdrowieje przy właściwym leczeniu.