Ryzyko zarażenia się ludziowcem od psa – objawy, leczenie i prewencja

Ludziowiec u psa to trwały problem parasytarny. Właściciel musi obserwować zachowanie psa, by zauważyć chorobę. Kleszcze, pchły i robaki traktują psa jako idealnego gospodarza. Niekontrolowana invasja ludziowca zagraża nie tylko psu, ale też członkom domu – zwłaszcza dzieciom.

Czym są ludziowce?

Wspólne pasożyty żyjące w jelitach psa, żywiące się pokarmem. Cykl życiowy: jajka, larwy, dojrzałe robaki (do 20 cm). Jajka przeżywają w glebie latami.

Drogi zarażenia

  • Dorosłe psy: jedzenie zarazonych gryzoni, lizanie zanieczyszczonej ziemi
  • Succy zarażone przekażą pasożyt potomstwu (płodowość, mleko)
  • Ludzie (szczególnie dzieci): gra w ziemi, brudne ręce do ust

Objawy

Szczeniaki: brzuch jak balon, matowa sierść, brak przyrostu wagi, kaszel, czkawki, skurcze.
Dorosłe psy: wymioty, biegunka, apetyt. Przy silnej invasji – widoczne robaki w stolcu.
Dzieci: gorączka, kaszel, astma, zapalenie płuc.

Szkopekliwość

Larwy wędrują krwią do płuc (kaszel), wątroby, mózgu. U dorosłych psów zazwyczaj łagodne. Szczeniaki z dobrą dietą często samowyleczają się z wiekiem. Weterynarz: gdy objawy nie miną. Ryzyko przerwanego jelita. U dzieci: uszkodzenia tkanek, powiększenie wątroby, reakcje alergiczne, infekcje oka.

Leczenie i prewencja

  • Szczeniaki: odrobaczanie co 2 tyg. do 16 tyg. życia
  • Dorosłe psy: badanie kału rocznie lub odrobaczanie co 6 m-cy
  • Ludzie: badanie krwi, leki przeciwpasożytnicze i przeciwzapalne
  • Prewencja: codzienne zbieranie kału, mycie rąk dzieci, zakaz zabawy w miejscu odchodowania psa