Wymioty
Psy z parwowirozą zaczynają wymieniać w ciągu dnia lub dwóch od zakażenia. Po opróżnieniu żołądka psa może wymieniać żółć i piankę. Nadmierne wymioty prowadzą do odwodnienia – jednego z najgroźniejszych powikłań przy braku leczenia.
Biegunka
Najczęstsza forma to parwowiroza jelitowa (enteritis). Ciągła biegunka pogłębia odwodnienie. Stolce mogą być ciemne, żółte lub krwiste, o gorszym zapachu, pies nie kontroluje oddawania.
Apatia (letargia)
Chorujący psy szybko padają w stan apatii. Pies wydaje się zdepresyjny, nie wstaje nawet przy powrocie opiekuna, unika ruchu i kontaktu. Czasami jedynym ruchem są oczy.
Gorączka
Ostre przypadki towarzyszy gorączka. Obniżona liczba leukocytów osłabia układ odpornościowy, utrudniając walkę z wirusem.
Odmowa jedzenia i picia
Właściciel zauważa brak apetytu i pragnienia. To nasila odwodnienie i zwiększa ryzyko śmierci. U starszych psów dopranie płynów może dać czas na leczenie, ale szczeniaki poniżej 12 tygodni życia najczęściej giną.