Limfoma psa (limfosarkoma) to najczęstszy nowotwór psów. Złośliwe guzy w węzłach chłonnych, wątrobie, śledziony, też: układ trawienny, oczy, skóra. Rozprzestrzenia się szybko, ale przy szybkiej diagnozie i intensywnym leczeniu – dobra przeżywalność.
Guzki (pogrubienia węzłów chłonnych)
Twarde, okrągłe, w pachwinach, brzuchu, plecach, szyi. Nie mylić z miękkimi lipomami starszych psów. Trudne do wykrycia u gęstej sierści.
Wymioty i brak apetytu
Forma jelitowa uniemożliwia trawienie – pies traci apetyt, kaszle/wymiotuje regularnie.
Gorączka
Sama nie diagnozuje, ale z innymi objawami – pilna wizyta.
Chudnięcie
Depresja, brak zainteresowania jedzeniem → szybkie chudnięcie. Przy innych objawach – alarm.
Diagnoza
Badanie fizykalne (pogrubione węzły) → mocz, morfologia, biopcja węzła (potwierdza i pokazuje stopień zaawansowania).
Leczenie
Bez leczenia: ~2 miesiące życia. Z leczeniem: szansa wzrasta 60–90%. Najskuteczniej: chemioterapia + boosterzy odporności + operacja (jeśli duży guz/narząd zagrożony) + dieta niskowęglowodanowa, bogata Omega-3. Chemioterapia (cytoksyczne leki) najskuteczniejsza, zwłaszcza z radioterapią. Boosterzy (glikonutrienty) podnoszą przeżywalność. Operacja – ryzyko śmiertelnych powikłań przy usuwaniu fragmentu narządu.