Choć szczepionki chronią przed chorobami, czasami szczepienie szczeniaka szkodzi więcej niż pomaga. Szczeniak może mieć natychmiastową reakcję: szok anafilaktyczny lub napady, lub opóźnioną – w ciągu kilku dni: problemy krwi i narządów. Choć nie da się w pełni tego uniknąć, pewne wskaźniki pomagają przewidzieć wyższe ryzyko.
Przyczyny
Przyczyny nie są jasne, ale weterynarze i badacze mają hipotezy. Zmodyfikowany wirus żywy (MLV) w niektórych szczepionkach może przeciążać układ odpornościowy szczeniaka, prowadząc do napadów i problemów zdrowotnych. Ryzyko wyższe u szczeniąt predysponowanych do reakcji na szczepionki.
Moment wystąpienia
Napady zazwyczaj występują bardzo szybko po szczepieniu. Ale nie zawsze. Istnieją kontrowersyjne dane, że szczepionka może uszkodzić układ odpornościowy/neurologiczny, a objawy (w tym napady) pojawią się dopiero po kilku tygodniach.
Czynniki ryzyka – rasy
Niektóre rasy częściej reagują napadowo na szczepionki. Nie jest to nauka doskonała, ale wyższą incydencję zauważono u: owczarków niemieckich, akit, old english sheepdogów, jamników, szterów szkockich, pudli i innych. Jeśli masz psa rasowego – zapytaj hodowcę lub klub rasy. Jeśli mieszańcem – skonsultuj weterynarza.
Unikanie ryzyka
Ścisłe przestrzeganie zaleceń producenta szczepionki. Nie szczep szczeniąt: za młodych, z gorączką, z objawami choroby, z robakami, z innymi przeciwwskazaniami z ulotki. Poproś weterynarza o sprawdzenie tytru antyciał – jeśli pies jest już odporny, szczepionka niepotrzebna.
Alternatywy
Istnieją alternatywy homeopatyczne, ale trzeba je dokładnie zbadać przed decyzją. Dwa typy: nozody (z produktów chorób, by wzmacniać odporność) i preparaty z roślin, minerałów, produktów zwierzęcych. Żaden nie wykazuje wzrostu antyciał, brak dowodów naukowych na skuteczność. Zwolennicy homeopatii wierzą w ich moc. Choć chronią przed reakcjami na szczepionki, mogą nie chronić przed chorobą, na którą szczepionka miała chronić.