Leki na niewydolność serca u psów – przegląd grup farmakologicznych

Niewydolność serca (kardiomiopatia) częsta u ras dużych, występuje też u małych. Cztery komory serca nie pompują wystarczająco krwi. Leki wydłużają życie i poprawiają jakość.

Leki inotropowe dodatnie

Stara mieszanka trójskładnikowa: dygoksyna, koryksyna, lanoksyna. Zwiększają wapń w mięśniu sercowym -> silniejsze skurcze. Toksyczność – precyzyjne dawkowanie, kontrola poziomu we krwi 8–10 h po dawce. Ryzyko przy chorobach nerek, odwodnieniu, niskim potasie. Skutki uboczne: arytmie, anoreksja, wymioty, biegunka, depresja.

Diuretyki

Furosemid (Lasix, Disal) – usuwa nadmiar płynu z płuc, serca, brzucha. Na początku sam diuretyk wystarcza, potem dodaje inne leki. Pies pije i moczy więcej – częstsze wyjścia. Kontrola potasu. Skutki: odwodnienie, słabość.

Hamowniki ACE

Enalapryl, benazepryl, lizynopryl. Rozszerzają naczynia, hamują nadmiar hormonów, obniżają opór naczyń. Mogą być jedynym lekiem na początku. Skutki: wymioty, biegunka, pogorszenie nerek, hiperkalemia, hipotensja. Kontrola nerek.

Inne leki

Blokery beta, blokery kanałów wapnia, nitrogliceryna – możliwe zastosowanie.