Perforacja błony bębenkowej u psa to bolesny i niebezpieczny stan. Pęka w wyniku nagromadzenia płynu lub zapalenia ucha środkowego i wewnętrznego. Może prowadzić do cięższego zakażenia, utraty słuchu, głuchoty. Weterynarze czasem naprawiają błonę i przywracają słuch. Znajomość objawów perforacji i zapaleń prowadzących do niej pozwala szybko udać się do weterynarza.
Ból i wydatki
Zapalenie ucha (otitis) powoduje perforację, objawy te same. Najczęstszy: ból. Kanał słuchowy zewnętrzny i podstawa ucha bolesne w dotyku. Pies odmawia otwierania pyska/jadłania – ruch szczęki nasila ból. Pies trząsie głową, drapie uszy. Może krwawić, zwłaszcza przy pęknięciu błony. Widać i wyczuwa wydatki z uszu.
Objawy neurologiczne i utrata słuchu
Ucho środkowe i wewnętrzne sterują równowagą. Pęknięta błona -> problemy ze staniem. Pies potyka, pada, chodzi kółkami. Może wymiotować. Nerw twarzowy biegnący obok ucha wewnętrznego może zapalić się -> paraliż twarzy: nie mrugnie, powieki opadają, suche oko. Nystagmus (drgania gałek ocznych) przy infekcjach ucha wewnętrznego. Utrata słuchu – błona przewodzi dźwięki wysokie, po pęknięciu pies ich nie słyszy. Czasem korygowalne operacyjnie.
Objawy fizyczne
Błona oddziela kanał zewnętrzny od ucha środkowego/wewnętrznego. Otoskopem widać błonę. Po pęknięciu – błony nie widać. Może powstać torbiel w miejscu błony (komórki naprawcze + bakterie z infekcji).