Kiedy przestać dawać psu leki na pchły

Fakty o pchłach

Najczęstsza w USA: pchła kocia (Ctenocephalides felis) – mimo nazwy, to one atakują psy. Żyją na psu, do 30 jaj dziennie. Jaja spadają, wykluwają się w dniach. Larwy -> kokony -> czekają na dobre warunki. Jaja i larwy widoczne gołym okiem, ale male.
Pies może złapać pchły przy każdym wyjściu (dzikie zwierzęta). Pchły skaczą między gospodarzami, czekają w glebie. Jeśli: czyste miasto, pies mały kontakt z trawą/ziemią/zwierzętami -> możesz przestać leczyć. Ale bądź czujny. „Brud pchli” = czarne kłuski (wyschnięta krew) na skórze. Zdejmij wilgotnym ręcznikiem – jeśli zaczerwienieją, pies ma pchły.
Jeden ugryzienie -> silny świąd, rany, łysiny u alergicznego psa. Jeśli pies alergiczny – NIE przerywaj leczenia. Połknięte jaja -> taśmice. Zainfekowany dom -> wieloaspektowe leczenie (pies, dom, ogród).

Larwy przeżywają mróz miesiącami w stadium pupy. Możesz przestać, jeśli: długa zima, dom wolny od pchł, pies niealergiczny. Zależy od temperatury/regionu – weterynarz najlepiej doradzi. Niektórzy nie leczą profilaktycznie, tylko przy problemie – lata bez pchł.

Pchły odporne na insektocydy, niektórzy unikają chemii. Pchły chowają się gdzie pies śpi -> pranie posłany co tydzień + częste odkurzanie usuwa jaja/larwy.
Proszek z diatomei (diatomaceous earth) – mineralny, odwodnia larwy. Według Uniwerytetu Florydy: diatomei i kwas borowy skuteczne na posłanie/dywany.
Szczotkowanie psa – pracochłonne, ale skuteczne. Szczotka posmarowana wazeliną łapie pchły. Niektóre szampony nietoksyczne działają. UWAGA: szampony/spraye z olejkami eterycznymi – „naturalne”, ale mogą SZKODZIĆ psom.