Wielką częścią bycia miłym i odpowiedzialnym właścicielem zwierzęcia jest umiejętność rozpoznawania, gdy zwierzę choruje. Różnice w normalnej temperaturze, tętnie, oddechu, kolorze dziąseł i ogólnym wyglądzie wskazują na różne typy chorób. Rozpoznając wczesne znaki, właściciele mogą zapewnić zwierzętom niezbędną opiekę weterynaryjną zanim choroba przejdzie stadium, w którym leczenie jest niemożliwe.
Temperatura
- Znajomość temperatury ciała zwierzęcia daje jasną wskazówkę, czy zwierzę jest chore. Zdrowe koty i psy mają temperaturę prostową 37,8–39,2°C (100–102,5°F). Jeśli temperatura spadnie poniżej 37,2°C (99°F) lub wzrośnie powyżej 40°C (104°F), zwierzę musi zostać natychmiast pokazane weterynarzowi. Niska temperatura może oznaczać szok ogólny lub wychłodzenie; wysoka temperaturę wskazuje na przegrzanie lub jakąś infekcję. Normalna temperatura konia to ok. 38,3°C (101°F). Cokolwiek poniżej 37,2°C lub powyżej 40°C bez wysiłku wskazuje na chorobę.
Tętno
- Wielkość zwierzęcia determinuje jego tętno (liczbę uderzeń serca w minutę). Zazwyczaj serca większych zwierząt bije wolniej niż mniejszych. Serce spoczywającego konia bije ok. 40 razy na minutę. Pies średniej wielkości (powyżej 13,6 kg) zazwyczaj rejestruje tętno 60–120 uderzeń, a większe psy (powyżej 22,7 kg) powinny mieć tętno 60–80 uderzeń na minutę, w zależności od wysiłku. Małe psy mają zazwyczaj tętno 120–160 uderzeń na minutę, a koty 160–220 uderzeń na minutę.
Aby ustalić tętno pupila, poczuj rytm serca wzdłuż lewej ściany klatki piersiowej, policz uderzenia przez 15 sekund i pomnóż tę liczbę przez cztery. Jeśli tętno pupila wykracza poza normy, natychmiast zadzwoń do weterynarza.
Oddech
- Spróbuj ustalić częstotliwość oddechów zwierzęcia w spoczynku, licząc liczbę wdechów przez 15 sekund, a następnie mnożąc przez cztery. Psy i konie zazwyczaj oddechują 10–30 razy na minutę, przy czym większe psy mają wolniejszy oddech. Koty oddechują 20–30 razy na minutę. Nawet zdrowy pies może hechać prawie 200 razy na minutę, ale hechtanie kota to pewny znak zagrożenia oddechowego lub bólu i wymaga nagłej pomocy weterynaryjnej. Każdy wzorzec lub częstotliwość oddechu poza normami jest przyczyną do niepokojenia, a weterynarz powinien zbadać zwierzę.
Czas napełniania naczyń włosowatych
- Kolor i poziom perfuzji krwią (czas napełniania naczyń włosowatych) błon śluzowych pupila powinny zostać zbadane, jeśli podejrzewasz, że zwierzę jest chore. Dziąsła i opuszczone powieka to najłatwiejsze do sprawdzenia błony. Normalny kolor błon śluzowych to różowy. Natychmiast skontaktuj się z weterynarzem, jeśli dziąsła pupila są blada, niebieskie lub żółte, ponieważ jest to oznaka poważnej choroby. Możesz określić perfuzję krwią, delikatnie dociskając palcem dziąsła. Jeśli zblednięte miejsce nie zarumieni się w ciągu trzech sekund, przepływ krwi z serca jest zwolniony, a zwierzę jest w poważnym niebezpieczeństwie szoku.
Skóra i futro
- Skóra i futro pupila zazwyczaj odzwierciedlają stan jego zdrowia. Zdrowe zwierzę będzie miało futro błyszczące i wolne od filcu, odzwierciedlające prawidłowe odżywianie i opiekę. Futro będzie wolne od zewnętrznych pasożytów, takich jak pchły i rumień, i będzie całe, bez łysin ani wycieranych miejsc. Matowe futro wskazuje na złe nawyki żywieniowe lub chorobę układową, uszkodzone futro może wskazywać na pasożyty i/lub choroby skóry.
Skóra zdrowego zwierzęcia nie wykazuje znaka wrzów, posrapań ani dermatytu (stanu zapalnego skóry). Będzie gładka i czysta pod futrem i szybko wróci na miejsce, gdy ją odciągnie od ciała. Skóra, która powoli wraca na miejsce (więcej niż dwie sekundy), wskazuje na odwodnienie – znak, że pupil potrzebuje opieki weterynaryjnej.