Labradory retrievery pochodzą z Newfoundlandi, gdzie koddźi używali psów o dobrym aportowaniu i wodoodpornej sierści do ciągnięć lin i sieci. W 1800 r. część trafiła do Anglii. Nazwa „labrador” prawdopodobnie od pomyłki geograficznej. Labradory mogą być czarne, żółte lub czekoladowe. Rasa niskokonserwacyjna, ale poszczególne psy mogą mieć problemy z suchą skórą.
Niedobory odżywcze
Sucha, łuszcząca się, świądąca skóra może wynikać z ubogiej diety. Najtańsza karma nie zawsze najlepsza. Może brakuwać wysokiej jakości składników na zdrową sierść. Zmień na lepszą karmę z omega-3 i omega-6. Zmianę wprowadzaj stopniowo przez kilka dni (mieszanie nowej ze starą), by uniknąć problemów żołądkowych. Jeśli problem pozostanie – suplementy olejów omega z zoologicznego.
Problemy z pasożytami
Słaba sierść może być winą pasożytów: kleszczy, pchły, roztocza (ropniec, sucha skóra). Są skuteczne leki. Najlepiej leczy u weterynarza. Może być konieczne powtórzone leczenie (cykl życia pasożyta) i dezynfekcja domu. Nawet pasożyty wewnętrzne powodują matową sierść. Weterynarz przetestuje.
Drażniacze środowiskowe
Wiele chemikaliów w domu drażni/ wysusza skórę: środki do podłóg/dywanych, szampon do psa (często zbyt agresywny), ogrzewanie wewnętrzne. Jeśli pies ma suchą skórę – przeanalizuj chemikalia w domu. Zmień na ekologiczne środki czystości, delikatne szampony.
Alergie
Niektóre labratory mają genetyczne problemy skórne alergiczne. Szczególnie częste w południowej Kalifornii. Weterynarz pomoże zdiagnozować alergen i wyleczyć. Mogą być konieczne kremy antybiotykowe lub sterydy.
Pielęgnacja
Aby zapobiec suchej skórze – regularna pielęgnacja. Bo sierść labradora jest niskokonserwacyjna, łatwo pominąć kąpiele/czesanie. Poświęć czas na sierść. Możesz wykryć pasożyty, raany, łysiny i wyleczyć mały problem zanim urośnie.