Utylizacja glukozy z krwiobiegu do mięśni szkieletowych wykonuje insulina.
Działanie insuliny
Insulina wiąże się z receptorem na powierzchni mięśni i inicjuje złożoną zmianę w wnętrzu komórki, pozwalając glukozie wejść do środka.
Wrażliwość na insulinę
Odpowiedzialność tkanek na insulinę – jak skutecznie receptor działa, by dopuścić glukozę – to wrażliwość insulinowa. Przy optymalnej wrażliwości, po bogatym w cukier posiłku, insulina gwałtownie rośnie, pcha glukozę do tkanek, potem zanika. Przy słabej wrażliwości – podwyższony poziom insuliny utrzymuje się dłużej z powodu niezdolności do wpychania glukozy do mięśni.
Skutki
Słaba wrażliwość receptorowa = awaria komunikacji między insuliną a komórkowym mechanizmem. Zablokowana w mięśniach, glukoza pozostaje podwyższona we krwi. Ponieważ glukoza wysoka, trzustka musi produkować więcej insuliny lub trzeba ją wstrzykiwać, by usunąć glukozę z krwiobiegu.
Opór insulinowy
Anormalnie niska wrażliwość na insulinę to opór insulinowy. Tkanki opierają się działaniu insuliny regularnie, uniemożliwiając usuwanie glukozy z krwi – ostatecznie wymaga interwencji medycznej.
Ryzyko chorób
Opór insulinowy występuje też w wątrobie i tkance tłuszczowej. Gdy te tkanki nie reagują na insulinę, glukoza i tłuszcz uwalniają się do krwiobiegu. Utrzymane podwyższone glukoza i trójglicerydy prowadzą do chorób serca i otyłości.