Sezon kleszczy to czas strachu dla właścicieli. Nawet psy rzadko wychodzące narażone. Długowłosowe psy mogą nosić kleszcza dniami. Kleszcze przenoszą choroby – najbardziej znana: borelioza (Lyme). Szybka identyfikacja i prawidłowe usuwanie chroni zdrowie psa w cieplejsze miesiące.
Identyfikacja kleszczy
- Trzy fazy: larwa (6 nóg, owad), nimfa (8 nóg, dorosłe niepełne), imago (8 nóg). Kleszcze to nie owady, ale pasożyty (arachnida) – jak pająki, skorpiony. Dorosłe mają min. 3 pary nóg. Przed karmieniem – spłaszczone ciało. Im dłużej przy uczynku, tym większe (napęcznione). Kolor i kształt zmieniają się – utrudnia identyfikację.
Usuwanie
- Najważniejsze: nie pękać ciała kleszcza. Użyj precyzyjnych pincet lub specjalnego hakika. Chwyć przy głowie/buzu – tam, gdzie kleszcz wchodzi w skórę. Nie chwyć ciała – ryzyko pęknięcia. Pęknięcie = rozprzestrzenianie bakterii i chorób → infekcja u psa lub u Ciebie. Usuń jednym, stabilnym ruchem. Nie rygnij, ciągnij powoli. Pies poczuje ból – ktoś do pomocy. Nie kręć kleszczem. Nie smaruj** (wazelina, alkohol, zapalnik, kerozyn) – to mit. Może sprawić, że kleszcz głębiej się wkopie i więcej śliny zaraźliwej.
Utylizacja i opieka po usunięciu
- Spłucanie do toalety nie zabija kleszcza. Wrzuć do słoika z alkoholem. Nie dotykaj gołymi rękami – kontynuuj z narzędziem. Umyj ręce dokładnie. Oczyść miejsce ugryzienia dezynfektantem. Opcjonalnie: maść antybiotykowa potrójna. Może pojawić się wybrzeżenie, obrzęk, świąd, rumień. Hydrokortyzon pomaga. Jeśli pojawia się rumień w kształcie tarczy (bull's eye) lub zachowanie psa nietypowe – weterynarz. Badanie krwi potwierdzi/wykluczy choroby kleszczowe. Rana goi się do tygodnia lub dłużej (reakcja na ślinę kleszcza) – nie panikuj.