Kordyceps to grzyb (mącznik) rosnący na larwach gąsienicy Hepialus armoricanus Oberthuer. Od tysięcy lat stosowany w tradycyjnej chińskiej medycynie i przez zielników jako środek na różne dolegliwości. Ze względu na konieczność uprawy na dużych wysokościach jest trudny w hodowli i może być drogi.
Historia
Kordyceps używano w Chinach jako grzyba leczniczego przez tysiące lat. Pierwsze pisemne wspomnienie pochodzi z dynastii Tang. Przeszedł rygorystyczne badania kliniczne i od 1988 r. jest w Chinach lekiem przepisywanym pod nazwą Jin Shui Bao. W USA trafił w połowie XIX wieku. Obecnie FDA zatwierdziło go wyłącznie jako suplement diety, dlatego przed zastosowaniem leczniczym należy skonsultować się z lekarzem.
Zastosowanie
Kordyceps stosuje się przy chorobach wątroby, nerek, serca, zaburzeniach układu odpornościowego, cukrzycy, schorzeniach oddechowych i płucnych, wysokim cholesterolu. Jest wspomaganiem chemioterapii i radioterapii u chorych na raka. Uważa się go za środek na zmęczenie, niską libido, słabość oraz bóle i skurcze.
Badania naukowe
Badanie z kwietnia 2009 r. (Hong Kong University of Science and Technology) wykazało, że „kordyceps sinensis, dobrze znany chiński lek tradycyjny, posiada aktywność antynowotworową, antyoksydacyjną i stymulującą odpowiedź immunologiczną”. Stwierdzono, że kordyceps uruchamia odpowiedzi immunologiczne.
Skutki uboczne
Nie zgłaszano poważnych skutków ubocznych, choć niektórzy mogą odczuwać nudności, biegunkę lub suchość w ustach. Nie wolno stosować u kobiet w ciąży, karmiących piersią ani dzieci (brak wystarczających badań). Kordyceps jest grzybem nietoksycznym. Nie znaleziono interakcji z lekami, jednak ze względu na wpływ na glukozę we krwi, cukrzycy muszą monitorować cukier. Kordyceps jest prekursorem czerwonych krwinek, więc nie stosuje się go przy nowotworach szpikowych.
Inne nazwy
Inne nazwy: gąsienica warzywna, semitake, chiński grzyb gąsieniczy, yarsha gumba.