U psów i innych kręgowców neurony przesyłają sygnały pozwalające mózgowi sterować ciałem. Gdy choroba zakłóca tę komunikację, układ nerwowy centralny (mózg, rdzeń) nie działa prawidłowo – szerokie spektrum schorzeń. Niektóre częstsze u określonych ras – sugerują genetykę. Podejrzewasz problem neurologiczny? Szybko do weterynarza.
Objawy do obserwacji
Według Veterinary Neurological Center of Phoenix: dezorientacja, utrata kontroli mięśni, nietypowe wzorce ruchu. Jeśli pies chodzi dziwnie, ciągnie nogę, traci równowagę, drży, trzęsie się – komunikacja mózg-ciało zakłócona. Potykanie – problemy ze wzrokiem. Upadki, utrata przytomności, padaczki, nienachowne mocz/kał – dalsze ostrzeżenia. Trudności z połykaniem/żuwaniem, skurcze żuchwy, krzyk bez przyczyny – też mogłyby świadczyć o uszkodzeniu neurologicznym.
Zespół Wobblera – duże rasy
Zespół Wobblera: chód "wiotki", "wahliwy". Najczęstszy u ras dużych/ gigantycznych: dogi niemieckie, dobermany (dr Ronaldo da Costa, Ohio State). Bolesne kompresja rdzenia w kregosłupie szyjnym -> trudności chodu/staniu; bez leczenia -> paraliż 4 łap. Wczesnie: poślizgi na gładkich powierzchniach, niestabilność przy wolnym chodzeniu. Później: nogi zapadają, trudności ze wstaniem. Leczenie: NLPZ, ograniczenie ruchu, operacja poprawia/stabilizuje u ~80% (da Costa).
Padaczki i epilepsja
Padaczki: stan zapalny mózgu, guzy, urazy głowy, udary. Epilepsja (przewlekłe padaczki) – przyczyna idiopathicczna. Cecha: epizody skurczowe 30–90 s, przerażające. Pies pada, sztywnieje, ślini, paddluje nogami, wydaje dźwięki, może oddać mocz/kał. Wystąpienie: 6 mc – 6 lat. Rasy narażone: border collie, owczarek szetlandzki, australijski i niemiecki, beagle, retrievery złote i labradory. Leczenie: leki przeciwpadaczkowe do końca życia.
Dysfunkcja poznawcza psa – demencja psia
CCD (Canine Cognitive Dysfunction) = "demencja psia", analogiczna do Alzheimera. Obie gatunki: nagromadzenie białek w mózgu – główny czynnik. "Nie wszystkie psy rozwijają objawy, jak nie wszyscy ludzie dementują" (dr Gary Landsberg). Objawy: dezorientacja, lęk, pobudzenie, zmiany snu/aktywności – od 6 do 11 r.ż. Leki i zmiany diety pomagają niektórym. Domowa opieka: stałe rutyny karmienia/spacerów, uporządkowanie środowiska – mniej przeszkód dla zdezorientowanego psa.