Poziom globulin u psów

Weterynarze zalecają pełny panel krwi przed operacjami lub przy objawach choroby. Sprawdzają funkcje narządów, elektrolity, składniki krwi. W szczególności białka (w tym globuliny) wskazują na choroby wątroby i układu odpornościowego.

Funkcja

Globuliny = 38% białek krwi (reszta: albumina 62% – ciśnienie onkotyczne, fibrinogen – krzepnięcie). Synteza w leukocytach. 5 grup funkcjonalnych: białka nośne, reaktywne fazy ostrej, czynniki krzepnięcia, komponenty dopełnienia, gamma-globuliny (immunoglobuliny). Immunoglobuliny: naturalne lub wytwarzane na antigena. Łączą się z antigenem wywołującym produkcję, występują w płynach/naarzadach: mocz, płyn kręgowo-mózgowy, śledziona, węzły chłonne.

Rodzaje immunoglobulin

IgA – antywirusowe na błonach śluzowych. IgE – histamina/serotonina przy alergiach (sezonowe, skórne, zapalenie żołądka i jelit). IgG – główne w pierwiastkowym mleku – pierwsza obrona szczeniaka. IgM – obrona przed zakażeniami (próżniak, parwowirus) i toksynami (dyfteria, tetanus, botulizm, jad węża).

Wartości referencyjne

Zdrowy pies: białko całkowite 5,5–7,5 g/dL. Albumina 2,6–4,0 g/dL. Globuliny 2,1–3,7 g/dL.

Znaczenie kliniczne

Wzrost białek: odwodnienie, nowotwory szpiku/krewi. Spadek: niedożywienie, krwawienia wewnętrzne, choroby wątroby/nerk. Niskie globuliny: zaburzenia odporności (infekcje, choroby autoimmunologiczne). Wysokie: stres, odwodnienie, choroby krwi, wątroby, serca, alergie, cukrzyca, artryta.

Leczenie

Weterynarz interpretuje wartości do diagnozy. Leczy chorobę podstawową (leki, terapie). Kontroluje białka w trakcie leczenia – ocena postępu i skuteczności.