Demencja u psów = Zespół Dysfunkcji Poznawczych (CDS). Patologia podobna do Alzheimera, ale inna. Degeneracja mózgu i układu nerwowego, nie normalne starzenie. Zmiany behawioralne = sygnał do pomocy. Są leki.
Częstość CDS
AAHA / UC Berkeley: 62% psów 11–16 lat ma ≥1 objaw. CDS nie nowa, ale dopiero niedawno rozpoznana jako przyczyna "normalnych" dolegliwości starzenia. Wizyta u weterynarza – różnicowanie. Dziennik zachowań pomaga.
Objawy
Nieustalone, pies może mieć kilka lub wszystkie. Wyklucz inne przyczyny przed diagnozą. Typowe:
- Cofanie się z interakcji z rodziną
- Mniej prośb o pieszczoty
- Gapanie w ściany/przestrzeń
- Więcej snu w dzień, mniej w nocy
- Brudzenie w domu
- Trudności z nauką nowych komend/tras
- Chadzanie/bladzenie
- Częste drżenie
- Ignorowanie znanych komend
- Zgubienie w znanych miejscach (dom, ogród)
- "Zatrzymanie" w rogach/za meblami
- Trudności ze znalezieniem drzwi / stanie przy zawiasach
- Niereakcja na imię
- Spadek aktywności
- Nierozpoznawanie rodzinnych/znajomych
Diagnoza
Tylko wykluczenie innych przyczyn (hipotyreoz, nerki, stawy, wady słuchu/wzroku). CDS wykrywa się obserwacją. Po wykluczeniu – próba leków: poprawa zachowań = potwierdzenie. Pies staje się bardziej przytomny, "siebie".
Leczenie
Tylko leki. Olej rybny może opóźnić wystąpienie – dodatek. Główny lek: selegilina – podnosi dopaminę, poprawia funkcje mózgu. Nie u wszystkich, ale potencjał poprawy: jasniejsze myślenie, interakcja, pamięć, lepsze późne lata. Inne: nutraceutyki (np. SAM-e).
Prognoza
W przeciwieństwie do Alzheimera, CDS nie skraca życia. Ale bez leczenia trudniej rodzinie radzić -> wcześniejsza eutranazja.