Typy i objawy
Gdy pies drapie się i traci sierść, przyczyna może być alergia, ale też roztocza – choroba skórna przenoszona na ludzi. Tylko weterynarz może zdiagnozować. Na szczęście istnieją leki na ropnicę.
Ropnica u psów to choroba wywołana kilkoma gatunkami pasożytniczych roztocz żyjących w/na skórze i sierści. Roztocza się rozmnażają i żywią się rozkładającą się skórą i sierścią, powodując wypadanie włosów, raany i intensywny świąd – objawy zależą od gatunku roztocza.
Ropnica sarkoptoidna (scabies) – niezwykle świądząca, zakaźna dla psów i ludzi. Typowo: czerwone, skorupiające się zmiany na uszach, łokciach, tułowiu, raany i infekcje od drapania.
Ropnica demodektyczna – żyje łagodnie w większości psów. Gdy odporność osłabie (choroba, inny pasożyt, niedożywienie), roztocza się rozmnażają: wypadanie włosów, czerwone plamy. Najczęściej na twarzy, wokół oczu, ust, uszu. Te plamy nie świączą, ale mogą być infekcje skórne i gorączka.
Leczenie ropnicy demodektycznej
Przy miejscowej formie (kilka zmian) weterynarze zalegają maść antyparazytową (Goodwinol, Canex) na zmiany codziennie. Przy uogólnionej (zmiany na całym ciele, duże wypadanie sierści) – seria 3–6 kąpieli Mitaban w klinice. Kąpiel suszy na sierści, weterynarz może dodać antybiotyk na infekcję. Kąpiele co tydzień lub co dwa tygodnie.
Środki antyparazytowe hamują produkcję enzymów roztocza niezbędnych do oddychania – w efekcie duszą je. Powtarzalne kąpiele konieczne, by zabić roztocza głęboko w skórze.
Leczenie ropnicy sarkoptoidnej
Psy z ropnicą sarkoptoidną – kąpiele Paramite co 2 tygodnie, aż roztocza znikną pod mikroskopem. U dorosłych psów weterynarz może zalecić proszek Paramite wtrącony w sierść – toksyczny dla szczeniąt <12 tyg. Weterynarze mogą przepisać antybiotyk (cefaleksyna) przy wtórnych infekcjach skórnych.
Prewencja
Najlepsza ochrona: dobre nawyżenie i zdrowy układ odpornościowy. Unikanie kontaktu zdrowego psa z chorym na ropnicę.
Rozważania
Jedyny sposób na diagnozę: poskrobienie skóry lub biopsja. Weterynarz szkalpelem pobiera głębokie poskrobienie z kilku zmian, bada włosy i komórki pod mikroskopem szukając żywych roztocz. Gatunek roztocza decyduje o leczeniu. Poskrobienie/biopsja zostawia małe krwawiące miejsca, które goją się z czasem i antybiotykami. Po leczeniu weterynarz zaleca okresowe poskrobienia, by potwierdzić brak nawrotu.