Psy, podobnie jak ludzie, mogą cierpieć na różnorodne problemy skórne. Niektóre rasy mają skórę szczególnie wrażliwą, co predysponuje je do alergii i chorób dermatologicznych. Fakt, że skóra psa jest zakryta sierścią, nie chroni ją przed chorobami. Warto zadbać o ochronę przed pasożytami i alergenami, a jeśli pojawią się problemy skórne, konieczna jest wizyta u weterynarza w celu wykluczenia zaburzeń hormonalnych lub chorób autoimmunologicznych.
Główne kategorie chorób skórnych u psów
Choroby alergiczne
Reakcje alergiczne prowadzące do chorób skórnych mogą być wywołane przez pyłki, pasożytów oraz czynniki środowiskowe. Atopia psia to choroba skórna wywołana ekspozycją na sezonowe pyłki, objawiająca się silnym świądem, który może prowadzić do wtórnych infekcji. Dermatytę kontaktową alergiczną wywołuje wielokrotna ekspozycja na alergen, powodująca wysypkę i podrażnienia skóry nie tylko w miejscu kontaktu, ale rozprzestrzeniające się na inne obszary.
Choroby pasożytnicze
Pasożyty to częsty problem powodujący różne podrażnienia skóry u psów. Najczęstszym pasożytem są pchły, wywołujące świąd i drapanie. Pchły mogą prowadzić do dermatyty alergicznej na pchły, objawiającej się czerwonymi guzkami, podobnymi do wysypki, które są bardzo świądące. Nadmierne drapanie może doprowadzić do wtórnej infekcji skóry.
Robaki lub larwy much mogą powodować guzki przypominające torbiele pod skórą. Karaczany to małe czerwone, żółte lub pomarańczowe robaki, które powodują silne podrażnienia skóry, zwłaszcza między palcami zwierzęcia. Ropnica pluskwiowa, wywołana przez drobnego roztocza wiercącego się pod skórą, to intensywna reakcja zapalna wywołująca ciągłe drapanie, wypieranie sierści i uszkodzenia skóry.
Zaburzenia hormonalne
Wiele chorób skórnych u psów ma podłoże w zaburzeniach hormonalnych. Należą do nich: hiperestrogenizm (nadmiar estrogenu), powodujący dwustronną symetryczną alopecję; hipoestrogenizm (niedobór estrogenu), powodujący, że skóra staje się bardzo gładka i miękka, a sierść rzadka; oraz niedoczynność tarczycy, która sprawia, że sierść staje się bardzo rzadka.
Choroby autoimmunologiczne
Istnieje wiele chorób autoimmunologicznych (układ odpornościowy atakuje własne ciało), które wpływają na skórę w różny sposób. Łuszczycaolistna (pemphigus foliaceus) powoduje czerwone plamy na skórze, które zamieniają się w pęcherzyki napolnione eiterem. Często występuje na poduszkach łap, które stają się grubiaste i pęknięte. Zapalenie tłuszczowe węzłowate (nodular panniculitis) powoduje guzki wielkości kulek, które rozprzestrzeniają się pod skórą wzdłuż grzbietu lub boków. Guzki mogą pękać i odpływać, powodując powstawanie tkanki bliznowatej. Nekroliza naskórka toksyczna (toxic epidermal necrolysis) to bardzo ciężka i bolesna choroba skórna u psów. Zaczyna się od wrzów na skórze, błonach śluzowych i poduszkach łap, a może prowadzić do odrywania się dużych fragmentów skóry.
Leczenie
Leczenie tych chorób skórnych zależy od podstawowej przyczyny. W przypadku pasożytów, takich jak pchły, psa należy przemyć szamponem lub zastosować kąpiel medyczną. Dodatkowo, ogród i dom należy oprysnąć środkami dostępnymi w handlu detalicznym, aby zabić wszystkie pchły i ich jaja.
U psów z alergiami pierwszym krokiem jest unikanie alergenu. Dostępne są jednak różne metody leczenia, w tym leczenie miejscowe (szampony uspokajające skórę), antyhistaminiki, sterydy i immunoterapię (podobną do szczepionki na alergię). Choroby autoimmunologiczne można leczyć sterydami lub wysokimi dawkami leków immunosupresyjnych.