Psy to zwierzęta udomowione, ogólnie niezdolne do życia w dziczy. Większość ras została wyhodowana jako towarzysze i nie umieją już polować ani dołączać do stad wilków, od których wyewoluowały tysiące lat temu. Jednak pies zachował zachowania i instynkty zwierzęcia stadnego. Choć domowy pies ma te same podstawowe potrzeby co wilk, jego naturalnym środowiskiem jest opieka ludzkiego stada.
Historia
Domowy pies jest genetycznie identyczny z wilkiem. Gdy wilk i prymitywny człowiek zdecydowali, że mogą korzystać nawzajem, ludzie zaczęli tworzyć nowy gatunek, wybierając i hodując cechy pożądane u towarzysza. Po tysiącach lat powstał pies domowy. Dlatego badanie zachowania wilków uczy nas o naturalnym środowisku najlepszego przyjaciela człowieka.
Znaczenie instynktów
Domowy pies wciąż ma instynkty swoich dzikich krewniaków. Obracanie się przed położeniem to relikta wilczego stłuczenia trawy na legowisko. Wilk adaptuje się do szerokiego wachlarza środowisk – od pustyni po arktykę. Poza stadkiem wilk potrzebuje: wody, nory na schronienie i wychowywanie młodych, oraz otwartych przestrzeni z ofiarami.
Teorie i praktyka – budka jako nora
Trening budkowy działa, bo czerpie z instynktu posiadania nory. Budki i kieszenie slużą potrzebie małego, bezpiecznego miejsca. Ale pies nie potrzebuje budki, by być szczęśliwym. Po setkach lat w domach ludzi, naturalnym środowiskiem psa stało się większe legowisko – Twój dom. Większość psów chętnie dzieli kanapę i łóżko z Tobą lub śpi na własnej posadce w domu, blisko Ciebie.
Profilaktyka – ruch i zabawa
Pies może też potrzebować przestrzeni do biegania. Jedzenie w misce eliminuje polowanie. Wielu psów rozwijają złe nawyki z braku możliwości biegania. Z tysiącami lat instynktów pychających do biegania, pies będzie najszczęśliwszy, jeśli może raz na czas wybiegać, bawić się i gonić. Wtedy rzadziej będzie szukał rozrywki w niszczeniu kanapy lub gonieniu kota.
Adaptowalność – najważniejsze to stado
Domowy pies jest co najmniej tak samo adaptowalny jak wilk. Niektórzy psy żyją w kabinach ciężarówek, inni w wysokich blokach, inni na farmach. Wszyscy przetrwają i kwitną, bo mają najważniejszą rzecz: swoje stado. Dopóki pies jest z Tobą, jest u siebie. Pies zostawiony sam w dziedzińcu lub kwaterze będzie nieszczęśliwy. Pies potrzebuje swojego stada, by być szczęśliwym.