Dwa typy infekcji drożdżowych
- Wewnętrzne (jelitowe): leczy się przez pożywienie.
- Zewnętrzne (skórne/uszne): leczy się nałożeniami/opłukiwaniami.
Leczenie wewnętrzne (po 2 łyżki/łyżeczki dziennie do ustąpienia)
- Ocet jabłkowy surowy (z matką ocetową, BEZ CUKRU!) – 2 łyżeczki/dobę. Cukier nawiażdża drożdże.
- Sok z cytryny – 2 łyżeczki/dobę.
- Jogurt naturalny bez cukru, z kulturami żywymi – 2 łyżki stołowe/dobę. Probiotyki przesiedlają drożdże.
Leczenie zewnętrzne
- Ocet spirytusowy (biały): 3 części wody : 1 ocet. Płucz miejsca zmiany.
- Ocet jabłkowy: 1:1 z wodą. Obieraj miejsca zmiany, powtarzaj do poprawy.
Wskazówki praktyczne
- Zawsze stosuj produkty BEZ CUKRU – cukier to paliwo dla drożdży.
- Przy infekcji usznej: ocet jabłkowy 1:1, wklejaj do uchu strzykawką (bez igły), masuj podstawę ucha, daj psowi potrząsnąć głową. 2× dziennie.
- Dieta: eliminuj zboża, kukurydzę, pszenicę – przejdź na dietę bezzbożową, bogatą w mięso i warzywa.
- Profilaktyka: regularne czyszczenie uszu, suszenie po kąpieli, suplementacja probiotykami.
Kiedy do weterynarza?
Jeśli po 7–10 dniach domowego leczenia brak poprawy, zmiany się rozszerzają, pies się drapie do krwi, ma gorączkę, apatię – konieczna wizyta. Weterynarz przepisze leki przeciwgrzybicze (np. ketokonazol, terbinafina) i zdiagnozuje przyczynę pierwotną (alergia, niedoczynność tarczycy, alergia pokarmowa).