Działanie mechanizmowe
Lasyks (furosemid) – moczny mokrowrzeczący pętkowy. Hamuje ponowne wchłanianie sodu i potasu w pętce Henlego → wzrost diurezy → usunięcie nadmiaru płynów z płuc i jamy brzusznej. Działa też rozszerzająco na naczynia serca i nerek (poprawa perfuzji).
Główne wskazania
- Niewydolność serca zawałowa (zapalenie płuc, kaszel)
- Obrzęki płucne i brzuszne (ascites)
- Wczesne stadium choroby nerek (później nieskuteczny)
- Zaburzenia elektrolitowe (hiperkalcemię, hiperkaliemię)
Dawkowanie
1–2 mg na funt masy ciała (2,2–4,4 mg/kg) 1–2× dziennie co 6–8 h. Dawka zależy od ciężkości choroby – ustala weterynarz.
Formy
- Tabletki (do użytku domowego)
- Roztwór do wstrzyknięć (klinika) – diureza w 5 min.
Kluczowe monitorowanie (konieczne!)
- Elektrolity (K+, Na+, Cl-, Ca2+) – co 1–2 tyg. na początku, potem co miesiąc. Hipokaliemia → arytmia, awaryjna niewydolność serca/nerki.
- Parametry nerkowe (kreatynina, mocznik, SDMA) – regularnie.
- Węglowodany (glukoza) – furosemid może podnosić cukier.
- Objawy kliniczne: powrót kaszlu, wymioty, apatia, zmniejszona diureza, odwodnienie.
Interakcje i ostrzeżenia
- Aminoglikozydy (gentamycyna, amikacyna) + furosemid = ryzyko ototoksyczności (głuchoty). Często odwracalna po odstawieniu.
- Enalapril + furosemid – ryzyko hipotensji, azotemii (wzrost kreatyniny). Wymaga ostrożnego dawkowania.
- Kortykosteroidy + furosemid – wzrost ryzyka hipokaliemii.
- Częste moczenie → brudzenie domu, więcej spacerów.
Podsumowanie
Lasyks ratuje życie psom z niewydolnością serca, ale wymaga dyscypliny właściciela: regularne badania krwi, pilnowanie wody i elektrolitów, zgłaszanie każdej zmiany. Nigdy nie zmieniaj dawki samodzielnie.