Leczenie kamieni pęcherza u psów

Tworzenie kamieni pęcherza (urolitiaza) występuje w drogach moczowych, głównie w pęcherzu. Przyczyny: genetyka, infekcje, zaburzenia metaboliczne, leki, choroby. Objawy: krew w moczu, częste moczenie, dłuższe moczenie, napor bez moczu. Czasem brak objawów – weterynarz wyczuwa przy badaniu. Bolą i grożą życiu – muszą zostać usunięte.

Urohydropulsja

Jeśli kamienie małe, przechodzące przez moczowód: znieczulenie, kateter do pęcherza, płukanie roztworem fizjologicznym, ściskanie pęcherza – wypłukanie kamieni.

Usuwanie kamieni

Jeśli kamienie blokują odpływ moczu -> zatrzymanie nerek -> śmierć. Próba spłukania do pęcherza. Jeśli nie – fale ultradźwiękowe do rozbijania. Większość gabinetów nie ma sprzętu -> operacja (cystotomia) to jedyne wyjście. Kamienie analizuje się by ustalić typ.

Dieta

Małe kamienie struwitowe i amoniowo-moczowe nie blokujące – mogą reagować na dietę, eliminacja bez operacji. Leczenie 2–5 miesięcy. Karmy recepturne: ograniczają białko, magnez, fosfor -> zmniejszają substancje tworzace kamienie. Niektóre zwiększają sód -> pies pije i moczy więcej, płucze małe kamienie przed powiększeniem.

Leki

Antybiotyki kluczowe przy infekcjach tworzących kamienie. Inne leki balansują pH. Kwas acetylohydroksymowy – redukuje formowanie kamieni z amoniku i CO2. Cytrynian potasu: wiąże wapń (zamiast kamieni), zakwasza mocz (zmniejsza kamienie). Tiazydowe moczopędne – zwiększają mocz, zmniejszają wapń.

Profilaktyka dietą

Po usunięciu kamieni – zapobieganie nowym. Dr Wendy C. Brooks DVM: zmiana środowiska moczowego. Dla kamieni szczawianowo-wapnianych: kontrola pH + obniżenie wapnia i szczawianu – karmy recepturne lub domowe.

Zwiększanie spożycia wody

Im więcej pies pije, tym lepiej pęcherz płucze zapobiegając kamieni. Możesz pomóc: buljony, makaronowanie karmy w wodzie, pytaj weterynarza o zwiększenie sodu.

Unikanie leków

Jeśli pies miał kamienie, niektóre leki zwiększają ryzyko nawrotu. Prednizon, nientiazydowe moczopędne, witaminy D i C – przykłady.

Obserwacja

Kamienie szczawianowe lub nawracające: Uniwersytet Minnesota zaleca badanie moczu co 2 miesiące dożywotnio. Rentgen co 3–6 miesięcy by łapać małe kamienie przed blokadą. Inne typy: rutynowe badanie moczu do roku.