Epilepsja psów to stan groźny dla życia, kontrolowany lekami na receptę. Przy silnych padaczkach podaje się leki natychmiastowo. Po kontrolie ataków weterynarz dobiera leki dzienne na profilaktykę.
Leki hamujące trwające padaczki
Benzoesanony (diazepam, klonazepam) i fenobarbital. Benzoesanony – pierwsza linia sedacji, by postawić kanülę dożylną. Fenobarbital hamuje padaczki. Podaje się dożylnie (psy nie przyjmują leków doustnie w trakcie ataku). Fenobarbital co godzinę do kontroli. Potem leki doustne na profilaktykę.
Leki profilaktyczne (doustne)
Fenobarbital – standard. Tabletki co 12 h. Skutki uboczne: lenistwo, polidipsja, poliuria, wzmożony apetyt. Zazwyczaj ustępują w 2 tyg. (tolerancja).
Alternatywa: bromek
Bromek potasu/sodu – gdy pies nie znosi fenobarbitalu. 2× dziennie z jedzeniem. Skutki: nudności, podrażnienia jelit, lenistwo, zapalenie trzustki, polidipsja, poliuria, apetyt.
Terapia łączona
Gdy fenobarbital nie wystarcza: diazepam (rektalnie), klonazepam, chlorazepan dipotasiowy, kwas walproinowy, mefenytoina, lewetiracetam – łącznie z fenobarbitalem. Większość 2–3× dziennie.
Wskazówki dla właścicieli
Dziennik zachowań, skutków ubocznych, czasu/długości/ciężkości padaczek, dawek leków pomaga weterynarzowi dobrać terapię. Wymagane częste kontrole i badania krwi (funkcje narządów, morfologia) ze względu na skutki uboczne leków łączonych.