Procedura
Ciśnienie w komorze: 1,5–2,4 atmosfery (ok. 5–14 m głębokości). Pacjent wdych czysty tlen przez czas zależny od choroby. Kotom, psom, koniom – silnie zestresowanym podaje się sedację, zazwyczaj śpią. Ciągły monitoring.
Historia
1662 r. – brytyjski duchowny wynalazł „domicilium” do ekspozycji na wyższe ciśnienie. Teoria nieoparta na nauce, zapadła w niepamiątku. W XIX w. renesans – instytuty pneumatyczne w Europie (z sanatorium). 1879 – dr Fontaine (Francja) operował w mobilnej komorze: pacjenci głębiej zsedowani, rany szybciej goiły. Prawdziwa HBOT od ~1955 – czysty tlen zamiast sprężonego powietrza.
Efekty terapeutyczne
HBOT: stymuluje wzrost komórek, angiogenezę (nowe naczynia), przyspiesza eliminację mikrobów przez układ odpornościowy, hamuje rozmnażanie bakterii i wirusów, zmniejsza obrzęki. Skuteczna przy hipoksji (niedotlenieniu) po wypadkach (topienie, trucizna CO).
Wskazania
Urazy mózgu, urazy rdzenia, udar, choroby serca, silne zapalenie zatok, padaczka nieuznawanych przyczyn, sepsa jamy brzusznej, trzustka, nekroza tkanek, dziąsła.
Skutki uboczne
Mało skutków, ale toksyczność przy zbyt dużym ciśnieniu/długim czasie: skurcze, drgania mięśni, zawroty, lęk, nudność. Inne: zapalenie płuc od nadmiaru powietrza. Sporadycznie koma lub niewydolność oddechowa.