Objawy
Właściciel widzi wypadanie sierści, zmiany zachowania. Pies chciwie je i pije. Stałe picie, częste moczowanie. Przeinpulso wany nadmiarem hormonów – nadpobudliwość. W tygodnie: brzuch piersiasty, mięśnie chudną. Sierść wypada lub staje się krucha.
Diagnoza
U weterynarza diagnoza niełatwa. Cukrzyca i inne choroby dają podobne objawy. Testy: mocz, panel biochemiczny, testy aktywności gruczołów. Gdy potwierdzona: weterynarz ustala przyczynę: leki steroidowe, guzy przysadki, guzy nadnerczy. Leczenie zależy od przyczyny.
Leczenie jatrogenne
Najłatwiejsze: wywołane steroidami/glukokortykosteroidami (prednizon). Obniżenie dawki lub rzadsze podawanie, aż gruczoły wrócą do normy.
Leczenie przy guzie przysadki
Najczęstsze: łagodne guzy przysadki → nadmiar kortyzolu. Leki: tradycyjny Lysodren, nowsze: Trilostan, Ketoconazol, Anipryl. Każdy ma zalety/wady. Weterynarz testuje serię, by dobrać lek i dawkę do psa i stylu życia właściciela. Leki drogie, wymagają precyzyjnego dawkowania – nie każdy nad nadąża. Inne: radioterapia, zioła. Radioterapia droga, powtarzana w znieczuleniu (ryzykowne u starszych psów, którzy często chorują na Cushinga). Zioła silne, jak leki – przy błędzie śmiertelne.
Leczenie przy guzie nadnerczy
Guzy nadnerczy rzadsze – czasem usuwa się chirurgicznie. W ~50% przypadków guz złośliwy, rak w narządach życiowych. Chirurgia nie daje dużych korzyści, dodatkowy stres. Weterynarz może zasugerować leki krótkoterminowe przy bólu/dyskomforcie.
Rozważania
Leczenie Cushinga: wyzwanie, czasochłonne, drogie. Często znacząco poprawia jakość życia i wydłuża go. Czasem stary pies ma inne poważne problemy – właściciel może zrezygnować z leczenia; pies umiera z powikłań lub wymaga eutanasji.