Zaraza psa (distemper) – wirus groźny, śmiertelny. Objawy: nieprzeciek, kaszel, zapalenie płuc, łzawienie, dolegliwości jelitowe, wymioty, biegunka, zaburzenia neurologiczne (trwałe u przetrwających). Trudne leczenie, łatwa profilaktyka szczepionkami.
Historia
Przed latami 50. – główna przyczyna śmierci psów w USA. Od regularnych szczepień szczeniaków – rzadka w populacji, częsta w schroniskach (stada bezdomnych).
Działanie
Szczepionki: seria u szczeniaków, co 1-3 lata u dorosłych. Często z parvowirusem, paragrypą, leptospirozą, koronawirusem.
Typy szczepionek
"Żywa" (osłabiony wirus) – indukuje odporność bez choroby. Rekombinantna – wirus nośny (niezarazły) + fragment zarazy. Rekombinantna bezpieczniejsza (brak ryzyka aktywacji wirusa), "żywa" rzadko może wywołać zarazę.
Harmonogram
Pierwsza dawka: 6-8 tyg. Doładowania co 2-4 tyg. do 16 tyg. Rok później: kolejna. Potem co 1-3 lata (wg poziomu antyciał we krwi).
Rozważania
Niektórzy weterynarze ostrzegają przed doładowaniami (boosterami). Zbyt wiele szczepionek żywych -> choroby przewlekłe, nowotwory, reakcje: sucha skóra, wysypki, reumatyzm, problemy stawów, ZPM, padaczki. Rozmowa z weterynarzem: korzyści vs ryzyko.