Leiomiosarkomy to złośliwe guzki z tkanki miękkiego mięśnia gładkiego, występujące w różnych miejscach, ale najczęściej w układzie pokarmowym. Mediana wieku diagnozy: 10,5 roku. Leczenie i prognоза zależą od lokalizacji.
Diagnoza
Trudna, jeśli guzek nie jest podskórny i dopalny. Objawy ogólne: apatia, słaby apetyt, biegunka, wymioty, utrata wagi. Weterynarz: badania lab, biopsja, obrazowanie. Czasem wykrywa się przy innej operacji.
Identyfikacja (wygląd)
W jelitach: białe, twarde guzki z wieloma małymi rozrostami (płatowate). W żołądku: gładkie, okrągłe, z owłosieniem śluzowym. W śledzionie: leukocytoza i anemia, guzek dopalny przy badaniu.
Leczenie
Standard: ekscyzycja guzka z szerokim marginesem zdrowej tkanki (usuwanie wszystkich komórek rakowych). U śledzionowy – zazwyczaj splenektomia (usunięcie śledziony). Wątroba przejmuje funkcje. Przerzuty: chemio/radioterapia czasem opcją. Gdy operacja niemożliwa – opieka paliatywna (objawy, komfort).
Zarządzanie bólem
Kiedyś ignorowano ból przy raku. Dziś: ból i leczenie idą w parze. Guzki jelitowe – prawie zawsze bolesne. Pytaj weterynarza o leki. Zależnie od stopnia: NLPZ (aspiryna, Rimadyl) na stan zapalny, sterydy (obrzęk, receptory bólu), opioidy słabe (po operacji, silny ból), silne (morfiny) – tylko paliatywne, koniec życia.
Prognoza
Po operacji jelit: mediana ~22 mc. Śledzionowe: ~8 mc. Podskórne: doskonała, lata życia. Wątroba: najgorsza – szybka degeneracja, tygodnie. Często eutanzja od razu. Niektórzy oferują przeciwbólowe, przeciwmdowe, opiekę. Operacja wątroby rzadko opłacalna – bardziej traumatyczna niż korzystna.