Kiedyś pies z ropnicą uważano za chorego – wyrzucano, a nawet strzelało. Niektórzy wierzyli, że nie da się wyleczyć. Inni próbowali domowych sposobów – bywali drastyczni.
Czym jest ropnica
Kiedyś: choroba skóry. Pies drapie się, sierść wypada, rany zaczerwienieją, infekcja. Prawda: drobny ropnik zakłada się w skórze. Reakcja alergiczna + śwędzenie. Im więcej drapie, tym więcej uszkodzeń, infekcji, wypadania sierści.
Stare metody zewnętrzne (często szkodliwe)
- Olej – dusi ropniki, ale brud i olej na pękniętej skórze = infekcje.
- Kerozyn / czysty ocet – zabijają ropniki, ale powodują silny ból (ocet = kwas).
- Rozwór 1% nadtlenku wodoru + woda + boraks – kąpiel raz w tygodniu do ustąpienia. Pies zostawia mokrego, by wchłonęło.
- Mazowia olejowe: wazelina, smal, mydło łydowe – duszą ropniki, nie leczą skóry.
Metody naturalne (dzisiejsze podejście)
Weterynarze nie zalecają domowych sposobów na ciężką ropnicę – zaraźliwa, niebezpieczna dla psów, kotów, ludzi.
Niektórzy weterynarze polecają homeopatię: mielone nasiona dyni (cynk -> gojenie) do karmy. Inne: sok z cytryny lub mieszanka lawendy i olejku migdałowego na skórę (drpitcairn.com).