Ostreżnica dzika (mlecznik) u psa – dawkowanie, wskazania, bezpieczeństwo

Ostreżnica dzika (Silybum marianum) = sylimarina (kompleks flavonolignanów). Od 2000 lat w medycynie na choroby wątroby. U psów: ochrona i regeneracja wątroby, wspomaganie przy lekach hepatotoksycznych (fenobarbital, leki na robaka sercowego).

Kiedy warto rozważyć?

  • Choroby wątrowe: zapalne, tłuszczowe, toksyczne, wrodzone (miedziowe hepatopatie: Dobermany, West Highland White Terrier).
  • Objawy: apatia, chudnięcie, żółtaczka, ciemny mocz, bledne dziąsła.
  • Profilaktycznie przy długotrwałej terapii fenobarbitalem.

Bezpieczeństwo

  • Badania na szczurach (wątroba podobna do psiej) – brak toksyczności.
  • Brak danych na suki ciążące/karmiące – unikać.
  • Interakcje: może wpływać na metabolizmy leków (CYP450) – konsultuj z weterynarzem.

Dawkowanie

  • Standardowy ekstrakt: 70-80% sylimaryny.
  • Dawka terapeutyczna: 20-50 mg sylimaryny / kg m.c. / dobę, w 2 podzielonych dawkach.
  • Przykłady: pies 10 kg (22 lbs) -> 200-500 mg/dobę; pies 22,6 kg (50 lbs) -> 450-1130 mg/dobę.
  • Formy: kapsułki, tabletki, nasący. Czytaj etykiety (zawartość sylimaryny!).

Zawsze skonsultuj dawkę i formę z weterynarzem – dobierz certyfikowany produkt.