Starsi psy mają podobne problemy co starzy ludzie, w tym artrytis. Boli, ogranicza ruch, obniża jakość życia. Psy często ignorują ból – artrytis trudno rozpoznać, dopóki nie zaawansuje. Na szczęście leki OTC pomagają łagodzić objawy.
Czym jest artrytis
Chrupówka amortyzuje kości stawowe. Z wiekiem/urazem pęka – kości tarzą się, ból i obrzęk. Artrytis częsty – ok. 20% dorosłych psów, najczęstsza przyczyna przewlekłego bólu. Choroba postępująca, nieuleczalna. Jedynie leczenie: ulga bólowi.
Objawy
Trudne do rozpoznania, mylone ze starzeniem. Znaki: sztywne/bolesne stawy; trudności siadania/wstawania; wahanie przy skakaniu/bieganiu/schodach; utrata zainteresowania zabawą; więcej snu; przytylanie od aktywności; zmiany nastroju/behawioru; zmniejszona czujność.
Bezpieczne leki przeciwbólowe OTC
NLPZ (niesteroidowe leki przeciwzapalne) – standard. Zwykła aspiryna buforowana – jedyny zalecany OTC lek przeciwbólowy dla psów. Najbezpieczniejsza: aspiryna dedykowana zwierzętom. Jeśli niedostępna – aspiryna dla ludzi. Wybieraj małe dawki (81 mg), nie pełne dawki dorosłe (325 mg). Unikaj tabletek enterycznych (oprawa enteralna) – opóźniają rozpuszczanie do jelita, by mniej drażnić żołądek. Ale oprawa zaprojektowana dla ludzkiego trawienia – u psów nie rozpuszcza się we właściwym momencie, nieprzewidywalne wchłanianie, ryzyko toksycznego gromadzenia. Najlepszy wybór: zwykła aspiryna z buforem (np. Ascriptin, Bufferin). Unikaj preparatów extra strength / na artrytis – stężenie za wysokie. Dawkowanie startowe: 5 mg aspiryny na 10 lb (np. 40 mg dla 80 lb psa) i powoli zwiększaj, aż pies wydaje się bezbolesny.
Glukozamina i chondroityna OTC
Pomagają odbudować uszkodzoną chrupówkę w stawach. Suplement w produktach dedykowanych zwierzętom. Kwasy omega – kolejny środek OTC na ból i sztywność stawów.
Produkty OTC do unikania
Psy inaczej metabolizują leki – bezpieczne dla ludzi mogą gwałtownie gromadzić się w toksycznych stężeniach, zwłaszcza u małych psów. Czytaj etykiety. Nigdy nie dawaj psu leków z paracetamolem, naproksenem, ibuprofenem – trucizne, uszkodzenia narządów. Objawy toksyczności: nadmierna ślina, słabość, wymioty, ból brzucha, duszności, chodzenie po macie, padaczka, biegunka, zmiana koloru moczu. Jeśli zauważysz – natychmiast do weterynarza.