Działania natychmiastowe:
- Zachowaj spokój. Unikaj paniki, ocen sytuację.
- Zadzwoń do centrum toksykologii weterynaryjnej lub do lekarza. Podaj gatunek żaby, czas ekspozycji, szacowaną dawkę toksyny.
- Wywłaszczaj wymiotowanie TYLKO na polecenie specjalisty. Jeśli toksykolog/lekarz poleci: typowo 1 łyżeczka 3% nadtlenku wodoru na 4,5 kg masy ciała doustnie co 15 min, aż do wymiotowania – TYLKO pod nadzorem.
Dalsze leczenie:
- Natychmiastowa wizyta u weterynarza. Zabierz psa do obserwacji i leczenia. Jeśli możliwe, zabierz żabę – lekarz zidentyfikuje gatunek i oceni toksyczność.
- Przeciwtoksyna. Jeśli istnieje dla danego gatunku, weterynarz może ją podać, by neutralizować toksynę.
- Opieka wspomagająca. W zależności od ciężkości: płyny dożylnie, tlenoterapia, leki przeciwbólowe.
- Monitorowanie. Lekarz będzie obserwował psa. Prognoza zależy od rodzaju toksyny, dawki i szybkości reakcji.
Profilaktyka:
Trzymaj psa z dala od stawów, ogrodów i siedlisk żab. Poznaj lokalne gatunki toksyczne dla psów (np. ropucha aga – wysoce toksyczna). Ucz psa unikania nieznanych obiektów. Natychmiastowa porada weterynaryjna jest krytyczna przy każdym podejrzeniu zatrucia.