Mimo uroczego wyglądu pomerańczyki narażone są na wiele schorzeń. Oto najczęstsze:
Układ kostno-stawowy:
- Wypadek kolanowczystej: częsta – kolanowczysta wywychodzi. Od łagodnej do ciężkiej, często operacja.
- Dysplazja bioder: błędny rozwój stawu biodrowego – ból, kulawizna.
- Choroba dysków kręgowych (IVDD): uszkodzenie dysków – ból, paraliż, śmierć.
Układ oddechowy:
- Zapaść trzustki: trzustka zapada – duszności, kaszel, pieszenie.
- Zespół brachycefaliczny: u psów z krótkim pyskiem (pomerańczyki) – trudności oddechowe od zakurczonych dróg oddechowych.
Oczy:
- Postępująca atrofia siątkówki (PRA): genetyczna, ślepotę od degeneracji siątkówki.
- Cherry eye: trzecia powieka wystaje, drażni.
- Entropion/Ektropion: odwrócenie powieki do środka/na zewnątrz – podrażnienia rogówki.
Zęby:
- Zatłoczenie: małe szczęki, duże zęby – problemy z gryzieniem, higieną.
- Choroba przyzębowa: częsta u ras małych – mała jamy ustnej, jedzenie zatrzymuje się.
Inne częste:
- Hipoglikemia (niski cukier): u szczeniaków – słabość, drgawki.
- Niedoczynność tarczycy: otyłość, lenistwo, problemy skórne.
- Epilepsja: drgawki, leczenie dożywotnie.
- Alergie: pokarmowe, pyłki, roztocza, pchły.
- Wypadek kolanowczystej (powtórzenie): kolanowczysta wywychodzi – ból, kulawizna.
Nie każdy pomerańczyk zachoruje, a niektórzy na wiele chorób. Regularne wizyty u weterynarza, dobra dieta, zdrowy styl życia minimalizują ryzyka.
To tylko przykłady – zawsze konsultuj weterynarza o zdrowiu swojego pomerańczyka.