Wybór: bezprzewodowy czy z drutem
Do ½ akra płaskiego terenu – bezprzewodowy (kit, nadajnik w gniazdku, ustaw zasięg). Większe/nierówne – z drutem.
Określanie strefy dostępu
Drut graniczny (niewidoczny po zamontowaniu) z nadajnika wzdłuż granicy strefy i z powrotem do nadajnika – jedna ciągła pętla. Nadajnik w suchym miejscu (dom, garaż), widoczny/słyszalny (sygnalizacja przerwy).
Układanie drutu
Z nadajnika (A) do granicy (B), okrążenie strefy, powrót do B. Od B do A druty skręcone razem (na skręconych pies nie dostaje szoku). Dzięki temu elastyczne kształtowanie strefy: po trawie, przy plaocie, pod dojazdem. Zasady: ciągła pętla od/nadajnik, skręcanie = bez szoku.
Ukrywanie drutu
Zakopuj, by nie uszkodził kosiarz, auto, zwierzęta, dzieci. Rowek 2,5–5 cm: spadochron/łopata (ziemia), krawężnik (trawa). Asfalt/beton: wiertarka z tarczą diamentową, rowkow 3–6 mm, drut w środku, zasilikuj kolorem pasującym do nawierzchni.
Trening psa
Pies ma uciekać do domu po pisku, by uniknąć szoku. Flagi co kilka metrów = wizualny znak. Gdy pies reaguje na pisk – usuń flagi. Ustaw: odległość ostrzeżenia od drutu + siłę korekcyjną (instrukcja kitu). Większość psów czuje szok 1–2 razy, potem szanuje granicę.