Jak zbudować wózek/wozek inwalidzki dla psa – poradnik DIY

Dlaczego warto zbudować samemu?

Gotowe wózki dla psów (zwłaszcza dużych) kosztują setki/tysiące złotych. Własna konstrukcja z rur PVC (małe psy) lub adaptacja wózka ludzkiego (duże psy) to ułamek ceny i satysfakcja z przywrócenia psu mobilności.

Wariant A: Mały pies – rama z rur PVC

Materiały:

  • Rura PVC ¾ cala (ok. 20 mm) – kilka metrów
  • 4 ławy PVC 90°, 4 ławy T
  • Piła do metalu/drewna (na PVC)
  • Klej do PVC
  • 1 jard (ok. 90 cm) materiału (poliester/polar – trwały, prany)
  • 4 kołki zwrotne z gwintem (wkręcane w rurę lub z adapterami)
  • Maszyna do szycia

Budowa:

  1. Pomiary: Wysokość łap (od podłogi do brzucha), długość tułowia, szerokość (klatka + zapas).
  2. Cięcie: 4 rury pionowe = wysokość łap. 4 rury poziome = długość. 2 poprzeczki (przód/tył) = szerokość.
  3. Pokrowiec: Zmierz materiał na "torcik" na ramę z otworami na rury. Zszyj boki, zostaw otwory.
  4. Montaż: Wsuń rury w pokrowiec. Złącz ławami T (poprzeczki) i ławami 90° (rogi). Klej do PVC. Wkręć kołki w dolne nogi.
  5. Dopasowanie: Wsadź psa. Skoryguj napięcie materiału, wysokość.

Wariant B: Duży pies – adaptacja wózka inwalidzkiego ludzkiego

Materiały:

  • Używany wózek inwalidzki ręczny (aluminiowy/stalowy)
  • 2 śruby oczkowe ¼ cala z nakrętkami
  • 2 karabinki
  • 2 sworznie/boulony ¼ cala
  • Jeden kawałek grubościennej rury/pręta (poprzeczka wzmocnienia)
  • Szelki dopasowane do psa

Przeróbka:

  1. Uprość wózek: Zdemontuj oparcie, podnóżek, poprzeczkę. Zastąp poprzeczkę grubą rurą/prętem (śruby).
  2. Ustabilizuj: Na górze rąbek wózka przykręć poprzeczkę (trzyma ramy razem).
  3. Regulacja wysokości siedziska: Odkręć jedną stronę mocowania siedziska. Wierć otwory co 2,5–5 cm. Wkręć śruby oczkowe. Karabinki łączą siedzisko z oczkami – regulacja wysokości do brzucha psa.
  4. Montaż psa: Odsuń siedzisko. Pies wkracza w ramę. Zapiń karabinki do oczek. Zapiń szelki do boków ramy. Gotowe.

Wskazówki

  • Kołka: duże, pneumatyczne lub pękane – łagodzą wstrząsy.
  • Szelki: muszą idealnie siedzieć (nie uciskać, nie przeskakiwać).
  • Pierwsze kroki: krótkie, na płaskim, z nagrodami. Cierpliwość.
  • Konsultacja z weterynarzem/fizjoterapeutą zwierząt – kluczowa dla prawidłowego dopasowania i rehabiltacji.