Obroże i smycze w wielu kształtach, rozmiarach, materiałach. Obroża nosi dane kontaktowe – przy zgubieniu. Obroże treningowe – różne metody kontroli dla nauki. Smycze w każdej długości, ale trenerzy zalecają konkretne dla kontroli. Dwa główne materiały – oba z zaletami i wadami. Smycze samoczynne – nowość popularna.
Obroże
-
Obroża luźno: kilka palców między szyją a obrożą, ale nie spada przez głowę. Ważne: źle dopasowana wkopuje się, w skrajnych przypadkach wrasta – interwencja weterynaryjna. Sprawdzaj dopasowanie u młodych psów regularnie. U starszych – okresowo, by wyłapać zużycie przed pęknięciem. Jeśli dane kontaktowe na obroży, pęknięcie = pies bez identyfikacji.
Obroże treningowe
-
Kilka rodzajów. Tradycyjna: łańcuch dławiący – ciągnięcie smyczą zaciska obrożę. Popularna: obroża kolcowa (prong) – zęby płaskie, przy ciągnięciu dręczą. Ostatnia: halty (headcollar) – jak uprząż konna, na głowie. Ciągnięcie ciągnie głowę w stronę siły, nie dławi, nie kolczy.
Smycze
-
Każda długość, szerokość, materiał. Dobór do wielkości/sily psa. Chihuahua nie potrzebuje grubej smyczy jak owczarek. Wielu trenerów: max 1,8 m (6 stóp) – pies bliżej, lepsza kontrola.
Materiały
-
Najpopularniejsze: skóra i nylon. Nylon: nie pęka, trudno przegryźć, ale z czasem sztywnieje. Skóra: naturalna, zużywa się. Łatwiej przegryźć. Droższa, ale postrzegana jako wyższa klasa.
Smycze samoczynne
-
Popularne. Zasada: np. 6 m liny zwijanej w kasetę – wydłużasz, by pies badał teren, zwijasz i blokujesz, by trzymać blisko. Różne długości i siły na różne psy.