Symbolika w wczesnej sztuce chrześcijańskiej
Wczesna sztuka chrześcijańska używała ikon zwierząt do symbolizowania chrześcijańskich pojęć, wier i cnót:
- Baranek: reprezentuje Jezusa Chrystusa – jego ofiarę, cichość i czystość (Agnus Dei).
- Ryba: greckie słowo „ichthys” tworzy akronim „Iesous Christos Theou Yios Soter” (Jezus Chrystus, Syn Boga, Zbawiciel), służąc jako tajny symbol wczesnych chrześcijan.
- Gołąb: symbolizuje Ducha Świętego, boską inspirację, pokój i czystość.
- Paw: związany z nieśmiertelnością, zmartwychwstaniem i rajem.
- Lew: siła, odwaga, królewskość; Chrystus jako „Lew z Juda”.
- Orzeł: transcendencja, wzrok duchowy, zmartwychwstanie.
- Feniks: mityczny ptak rodzący się z popiołów symbolizuje zmartwychwstanie, odnowienie i życie wieczne.
Te ikony pojawiały się w malarstwie, mozaikach, rzeźbie i iluminowanych rękopisach, by przekazać posłania teologiczne.