Klatka nie jest karą
Niektórzy traktują klatkę jako narzędzie niemoralne lub karę. A wzmocnia ona naturalny instynkt psa do wykopywania nor – staje się bezpiecznym miejscem, gdzie pies schodzi, by odpocząć. Na początku pies może widzieć w klatce separację od rodziny. Po krótkim okresie aklimatyzacji (często głośnym) zaczyna czuć się tam swobodnie.
Sprawdź dobrostan
Szkarczanie i wianie na początku to norma. Ale jeśli pies zaczyna wyć gwałtownie lub wydaje dźwięki bolu / dyskomfortu – sprawdź dyskretnie, czy wszystko w porządku. Wypadki i choroby zdarzają się. Unikaj kontaktu wzrokowego i emocji podczas kontroli.
Ignoruj, ignoruj, ignoruj
Gdy pewny jesteś, że pies jest bezpieczny – twarda miłość. Psy nie reagują dobrze na karę. Krzyki i nadzieranie mogą przynieść katastrofalne efekty. Ignorowanie niepożądanego zachowania jest lepsze. Jeśli pies dowiedzie się, że każde szczekanie przywołuje Twoje przyjście – będzie to robił. Gdy zrozumie, że szaleństwa nie dają efektu – ucichnie i zrozumie: czas w kracie = czas ciszy.
Rozwiązania uspokajające
- Przenieś klatkę w miejsce, skąd pies widzi Ciebie – buduje poczucie bezpieczeństwa.
- Gdy pies przyzwyczai się, że klatka = bezpieczne miejsce, a nie kara – będzie mniej niepokojny. Wtedy możesz przenieść klatkę na docelowe miejsce.
- Osobisty przedmiot w kracie: stara koszula, koc, ręcznik z Twoim zapachem – to uspokaja.
Zniechęcenia (gdy uspokajanie nie działa)
Puszka z groszami – potrząśnij, gdy pies szczeka/wie. Dźwięk zaskakuje i zazwyczaj wycisza. Z czasem pies kojarzy dźwięk groszy z własnym hałasem i ciszy. Ważne: uderzanie w klatkę lub agresja są kontrproduktywne.
Podsumowanie
Klatka stosowana z szacunkiem to idealna forma izolacji dająca spokój właścicielowi. Nowy pies w domu – nie wiadomo, czy nie przegryzie butów ani nie zrobi potrzeby na dywanie. Klatka to bezpieczna opcja, gdy nie możesz pilnować psa.