Specyfika red hillera
Red hillery (australijskie psy pasterskie, queensland hillery) to niesamowicie inteligentne psy, chętne do nauki. Oznacza to, że szybko i łatwo przyswajają nowe rzeczy – zarówno dobre, jak i złe nawyki. Sukces w treningu red hillera to budowanie solidnych fundamentów i nawiązywanie relacji z psem. Red hillery mocno przywiązują się do właścicieli, więc start od relacji to klucz.
Instrukcje krok po kroku
-
Zbuduj relację. Te psy mocno wiązują się z jedną osobą. Ta relacja ułatwi trening – będą nie tylko chętni do nauki, ale i do zadowalania wybranej osoby. Od pierwszego dnia spędzaj czas z psem – wspólne przebywanie w ogrodzie, przytulanie na kanapie, zabawa, nauka podstaw.
-
Naucz, kiedy gryźć i gryźć jest dozwolone. Red hillery nazywają się od metody pasterskiej – gryzą bydło w pięty, by je ruszyć. W domu to zachowanie jest niepożądane. Nigdy nie używaj palców ani rąk jako zabawek do gryzienia. Gdy pies gryzie, daj werbalne naganę i przekieruj gryzienie na coś odpowiedniego, np. zabawkę do gryzienia.
-
Socjalizuj z różnymi ludźmi i zwierzętami. Inna cecha rasy to ochronność stada – czyli Ty. Niesocjalizowane psy mogą być nieprzyjazne, ostrożne wobec obcych i zwierząt, skłonne do gryzienia. Podstawa treningu to akceptacja obcych bez wrogości – to uniknie wielu problemów w dorosłości.
-
Ustal się jako alfa. Hillery są wyjątkowo głowogłowe – jeśli poczują, że człowiek nie radzi sobie z rolą szefa, chętnie przejmą ją. Sprawianie, by posłuchali kogoś, kogo uważają za niżej w hierarchii, jest niemal niemożliwe. Karm po sobie, regularnie głaskaj brzuch (pozycja podległa), pielęgnuj i dotykaj całe ciało, by udowodnić, że Ty jesteś szefem.
-
Zacznij od małych kroków i buduj. Trzymaj smaczek nad głową, by pies usiadł, łącz z komendą „Siedź!”. Wezwanie po imieniu, gdy idzie do Ciebie – nauka „do mnie”. Pychanie w dół przy skakaniu. Ustal granice: gdzie w domu może, a gdzie nie. Te wytyczne dają kontrolę nad ruchem psa i ułatwiają dalszy trening.